Ufomammut – 8

Ladies & gentlemen, 2 days have passed since the official release of the Italian psychedelic doomsters Ufomammut most recent album ‘8’ that is also their eighth studio release. ‘8’ was released the 22nd of September 2017 by Neurot Recordings while the LP version is released by Supernatural Cat records.

While i am a fan of Ufomammut the last 7 years, you can imagine my anxiety for “8”‘s release! Let’s dive into this & start our analysis!


The album starts with ‘Babel’, which is a quite powerful & aggressive introduction to the album. It starts atmospherically but gradually it puts the listener to the band’s dark realm slowly & cunningly. After the first notes, the listener is teleported without a notice in Ufomammut’s plane, where the band launches unceasingly black holes & obsidian monoliths from altar ruins!
‘Warsheep’ (released also as a single in June) or better, the Trojan horse of persistent psychedelic doom nightmares follows, which ultimately will force you headbang without even noticing. Your body would follow the vibrations, you need to let it go and let the cloud of doom engulf you gracefully. ‘Zodiac’ is a sequence of mountains & valleys, a recursive melody imbued with Urlo’s vocals, resulting into psyching out the whole structure! It calms in order to earn you some moments to take a breath of safety and returns with a fuzzy sequence of electric atmospheres thrown to your face!
‘Fatum’ is the perfect glue/interlude between ‘Zodiac’ and ‘Prismaze’ that follows.
‘Prismaze’ is a chaotic & violent storm (with moments that reminded me of Oro – Opus Alter), that calms for some brief moments and then launches the final attack with fury, in order to demolish everything that stands still between the debris. One of my favorite tracks of the album for sure!
‘Core’ is a slow and relentless hammering track; initially Poia’s guitar crawls and then ultimately screams along Ufomammut’s universe while in parallel you visualize the rhythm section of the band as one opaque entity accompanying the guitar’s suffering! Another favorite track!
‘Wombdemonium’ is a slow & thick doom track that acts as a remedy for all the damage
you got from this trip, during your esoteric journey to Ufomammut’s ‘8’. But still, ‘8’ is not done yet.
The album’s last track ‘Psyrcle’ is another powerful adventure, imbued by Urlo’s psalms & FXs, a final transcendence to Ufomammut’s astral plane is achieved gracefully. Patterns repeated, evolved, a frantic climax & then finally, catharsis…Then trying to put everything together, to understand what you just witnessed…then press ‘Play’, again!


In my opinion, that is what i was expecting from Ufomammut, to be able to beat their
past reincarnations & triumph as winners! And they did it with grace & determination.
The rhythm section was really tied up, their sound could be visualized as a cement/metal compound, opaque, thick & heavy. The bass lines could though be independent at cases, emphasizing important moments of the tracks, kinda more independent than the previous work, which is a very good thing. Great work has been done also at the FX section that accompanied the trio’s journey, really assisting dramatically the listener’s transcendence to the psychedelic doom realm of the Italians.
Really happy about this work, and easily one of my favorite releases so far for 2017. And one of my favorite Ufomammut albums!

Check their bandcamp page below & support the band!



Kaze’s favorite album list for year 2016

Dear readers,
the current article type is one of my favorite; an article that I am working on during the whole year. Every time I am preparing to listen to a new release, I am thinking ‘Let’s see, if this is quite addictive & exceptional!’. If I listen to the album N times in a row (where N >= 30), then it is a potential candidate for my favorite album list! Of course only a few albums are able to make their way in that list. The following albums were released during 2016 except laCasta’s Encyclia which was released in December 2015, and I listened to it for the first time in January 2016. For each album, I provide some information such as a link to a review if there is one, and a link to the bandcamp page of the release, allowing you to easily access the material and check it out for yourself. My favorites for 2016 include 16 releases where only the last 3 are ranked. For me, a favorite album means a 10/10 album and the first 13 albums fall in this category; all of them are quite addictive & extraordinary. But the last 3, they really talked to my soul, that is why I would like to differentiate them from the rest. I hope you enjoy!

16. The Black Furs (Argentina)- Doomed Blues


Death blues, garage, rock’n’roll

Listen to The Black Furs in Bandcamp

15. Atomikylä (Finland)


Psychedelic, black metal

Listen to Atomikylä in Bandcamp

14. laCasta (Italy) – Encyclia EP


Blackened hardcore

Album Review

Listen to laCasta in Bandcamp

13. Baestien (Czech Republic) – Uroboros



Listen to Baestien in Bandcamp

12. Ancst (Germany) – Moloch


Blackened crust

Album Review

Listen to Ancst in Bandcamp

11. Eave/Galarre (US) – Split


Blackgaze, depressive black metal

Listen to Eave/Galarre split in Bandcamp

10. Suuns (Canada) – Hold/Still


Indie, post-punk

Listen to Suuns in Bandcamp

09. Hemelbestormer (Belgium) – Aether


Doom, sludge

Listen to Hemelbestormer in Bandcamp

08. Oranssi Pazuzu (Finland) – Värähtelijä


Psychedelic black metal

Album Review

Listen to Oranssi Pazuzu in Bandcamp

07. Sarabante (Greece) – Poisonous Legacy


Crust, d-beat

Album Review

Listen to Sarabante in Bandcamp

06. ΚΑΤΑΧΝΙΑ (Greece) – Στη Σκιά Μιας Λαιμητόμου


Crust punk

Listen to Καταχνιά in bandcamp

05. Cult of Luna & Julie Christmas (Sweden & US)- Mariner



Album Review

Listen to Mariner in Bandcamp

04. Russian Circles (US) – Guidance


Instrumental post-metal

Listen to Russian Circles in Bandcamp

03. Teksti-TV 666 (Finland) – 1,2,3


Garage, rock’n’roll

Listen to Teksti-TV 666 in Bandcamp

02. Martyrdöd (Sweden) – List


Metal, crust, d-beat

Album Review

Listen to Martyrdöd in Bandcamp

01. Morrow (UK) – Covenant Of Teeth



Album Review

Listen to Morrow in Bandcamp

Τι χρώμα έχει το file system μου?

Διαβάζοντας το παραπάνω τίτλο, όλοι θα σκέφτεστε “Τι καμμενιά ερώτηση είναι αυτή?“, και δικαιολογήστε πλήρως. Πέρσι το χειμώνα chat-αρα με ένα φίλο και κάναμε χαλαρό brainstorming γενικής φύσης γύρω από coding & project-άκια. Σε κάποια φάση του λέω, “apth stigmh pou ta panta swzontai apo thn skype-fb ktl, giati na mh kanoume kati to opoio de tha to katalavainei kaneis?” (στο chat πάντα greeklish). Εκείνη την εποχή άκουγα πολύ ψυχεδέλειες και ασχολιόμουν κάπως και με image processing για τη δουλειά και για τη πάρτη μου. Οπότε του λέω “To vrhka! Ta panta (h plhroforia) einai xarakthres, giati na mhn pairnw triades xarakthrwn, na tis metatrepw stis dekadikes times tous, na ta kanw pixel kai na ta swzw se mia megalh photografia?” και μου απαντάει “Ti les?De to piasa!”. Σε αυτό το αρθράκι θα εξηγήσω τι ακριβώς εννοούσα, καθώς και κάποια πολύ cool αποτελέσματα & εφαρμογές.


Όλα είναι χαρακτήρες, όλα τα αρχεία, όλα τα προγράμματα, όλες οι εικόνες, τα πάντα είναι χαρακτήρες. Τα πάντα αποτελούνται απο readable & μη-readable χαρακτήρες (π.χ photos/executables). Αν δε με πιστεύετε, ανοίξτε μια φωτογραφία με έναν text editor. Βλέπετε χαρακτήρες? Φυσικά και βλέπετε!

1 char = 1 byte # with integer value between range (0,255)
1 integer = 4 bytes
1 pixel = r,g,b # integers with range (0,255)
1 pixel size depends on img format implementation (jpg,png etc)

Π.χ: το string “abc”(3 bytes) -> (r=97,g=98,b=99) -> 2 bytes per pixel x 1 pixel -> 2 bytes photo
Χμμ, 3 bytes > 2 bytes, άρα μας συμφέρει να βλέπουμε κάθε τριάδα χαρακτήρων σαν ένα pixel.


Το διάγραμμα δείχνει το control flow της απλοποιημένης μεθόδου:


Υποθέσεις – Aπλοποιήσεις

1.Θεωρώ ότι η εξής συνθήκη ισχύει για το μέγεθος των αρχείων που θα δεκτώ σαν input:
( sum(file_size) + file_n*headers_length ) % 3 == 0, ή κοινώς το περιεχόμενο του κάθε αρχείου τοποθετήθηκε ολόκληρο
σε μια output photo και δεν χρειάστηκε να μοιραστεί σε 2 photo (τη παρούσα & την επόμενη).
2. Τα πάντα χωράνε τέλεια σε μια photo με output_file_size == FIXED_SIZE


1. Διάβασε όλα τα αρχεία που θες να κομπρεσσάρεις και βάλτα στην c. Επίσης, για κάθε αρχείο, σώσε το όνομα του και το μέγεθος του ( σε bytes) σε ένα dictionary (file_info).
2-6. Κάνε το τεράστιο στρίνγκ τριάδες-pixels και σώστα στην content.
7. Φτιάξε την αρχή & το τέλος του header του κάθε αρχείου. Τo mark για την αρχή θα είναι ” ενώ για το τέλος ”.
8-10. Για κάθε αρχείο σχημάτισε το content του (f_content) ως: start + file_name + ‘,’ + size in bytes + ‘CONTENT->’ + pixels + end
11. Χωράει και άλλο?
12. Εάν όχι γράψτο στο ‘test_’+αριθμός photo που έχεις γράψει ++ + ‘.jpg’


Το περιεχόμενο του output file (test_0.jpg) θα μοιάζει κάπως έτσι :


Όπου τα πάντα είναι pixel (headers + content).


Η πρώτη (από τις 3) εικόνα που παράχθηκε αφού συμπίεσα τις 71 εικόνες του /home/gclkaze/Pictures folder μου.

Όποιος υλοποιήσει τον decryptor τις παίρνει δώρο!


root@Tzertzelos:/home/gclkaze/Desktop/color/color# ls -loah test*.png pix*
-rw-r–r– 1 gclkaze 7,0M Φεβ 7 23:09 pix.tar.gz
-rw-r–r– 1 gclkaze 6,7M Φεβ 7 23:10 pix.zip
-rw-r–r– 1 root 3,0M Φεβ 8 17:40 test_0.png
-rw-r–r– 1 gclkaze 3,0M Φεβ 8 17:40 test_1.png
-rw-r–r– 1 gclkaze 998K Φεβ 8 17:40 test_2.png

6.7 M (zip) < 6.998 M (size for test_*.png) < 7.0 M (tar.gz)
Για αρχή, δε με χαλάει καθόλου!


Τσεκάρετε τη photo του ELF Format και πείτε μου τη βλέπετε στις επόμενες photos…χμμμμ, ενδιαφέρον!


Elf layout


/usr/bin/ld (initial size: 823K, new size:197K, image size: 720×486,compression: ~1/4)


/usr/lib/llvm-3.0/bin/llvm-ld (initial size: 74K, new size:40K, image size: 160×160,compression: ~1/2)


gcc-4.7(initial size: 566K, new size:288K, image size: 576×486,compression: ~1/2)


a.out (initial size: 6.5K, new size:2902 Bytes, image size:75×75,compression: ~1/2) a.out: μια main(int argc,char** argv) που επιστρέφει άσσο και #include <stdio.h>

a.out_function_call (initial size: 6.6K, new size:2906 Bytes, image size: 75×75,compression: ~1/2 ) a.out_function_call: μια main(int argc,char** argv) που καλεί τη foo() που επιστρέφει άσσο και #include <stdio.h>

Χμμμ, τα 2 τελευταία κάπως μοιάζουν ε?

Εφαρμογές & tunings

  • Συμπίεση: Υλοποιήστε file size picker κοινώς αλλάξτε το 2. output_file_size = FIXED_SIZE! Γιατί εάν θέλω να συμπιέσω το string “ti leei?” να πρέπει να το βάλω σε μια photo [1024×768] ( == FIXED_SIZE)? Βάλτο σε μια photo [75×75].
  • Κρυπτογράφηση: Ανακατώστε τα αρχεία μεταξύ τους και χώστε τη δομή του γράφου μέσα στη photo (ή photos), το offset να είναι δυναμικό. Πάρτε into account pixel size ανά photo format/implementation. Περάστε το και από κανά cipher ή παίξτε με timestamps/unique key.
  • Ασφάλεια – Pixel sequence detection for binaries: Οι photos διάφορων binaries μπορούν να αποτελούνται από κοινά modules άρα, module/binary signatures. Εάν κάποιος υλοποιούσε έναν high-precision pixel sequence matcher δεδομένου ότι έχει κάνει generate sample photos από πολλά binaries, ίσως να μπορούσε να αναγνωρίσει ήδη γνωστά modules μέσα σε ένα binary. Όχι 100% σίγουρος ότι στέκει αυτό στάνταρντ, αλλά θα το ψάξω.
  • Ψυχεδέλειες: Κάψιμο γέα!


Μια εικόνα χίλιες λέξεις! Α, επίσης, κάποιος πρέπει να φτιάξει και τον decryptor για να μπορεί κάπως να αξιοποιήσει την ιδέα σαν compression utility.
Λογικό, απλώς το υπενθυμίζω! 


ELF format

Fuzz – Fuzz


Στο προηγούμενο μου ταξίδι, είχα την ευκαιρία να δώ μια πολύ καλή μου φίλη, την πέτυχα τυχαία σε μια γαμηστερή garage punk λαιβάρα στο Τίκι Μπαρ όπου έπαιζαν οι The Screaming Fly μαζί με τους The AAS και τους Dead Miss Heat. Οι δεύτεροι έπαιξαν γαμηστερό και αναπάντεχο cover απο Βανδαλούπ (“Τσιμεντένια Βαβυλώνα“). Στο λάιβ αυτό δε τα είπαμε και πολύ, αφού επικρατούσε πανικός και το κοινό είχε εκστασιαστεί απο τις ροκιές & τον ηλεκτρισμό που έβγαινε από τα μουσικά όργανα των παιδιών. Οπότε κανονίσαμε να ξαναβρεθούμε. Αφού είπαμε τα νέα μας μου είπε ότι το τελευταίο καιρό ακούει νεο-ψυχεδέλειες και άφθονο garage, και rock και punk, οπότε τις πρότεινα να μου στείλει μια λίστα από τα αγαπημένα της συγκροτήματα σε αυτά τα είδη, μήπως βρω και κάτι να διερύνω τους μουσικούς μου ορίζοντες. Τι δηλαδή? Όλο doom/stoner/crust θα ακούμε?

Αμάν πια!

Τσεκάρω τις μπάντες λοιπόν, όλες μου άρεσαν σχετικά, οι περισσότερες ήταν αρκετά γρήγορες & γκαζάτες και όλες ροκάρανε αβέρτα. Στη πρώτη μπάντα όμως μου είχε κάνει εντύπωση το εξώφυλλο, ήταν που λέτε ένας χρωματιστός χαλαρός ψυχο-δράκος ο οποίος έβγαινε από τις φλόγες-λογότυπο της μπάντας και είχε πάνω από το κεφάλι του ένα φωτοστέφανο. Για αυτή τη μπάντα, η φίλη μου μου είπε να τη προσέξω ιδιαιτέρως καθώς η μπάντα αυτή αποτελεί project ενός φοβερού και πολυάσχολου τυπά ονόματι Ty Segall, και πως όλες του οι μπάντες είναι μία προς μία. Το όνομα της μπάντας? Fuzz, απλά και όμορφα. Αφού άκουσα τη λίστα κάποιες φορές μέσα στις πρώτες 3 μέρες της βδομάδας, μετά πήξαμε στη δουλειά! Χρόνος για ψάξιμο νέας μουσικής ή αναζήτης των Lps των τραγουδιών της λίστας τις φίλης μου ούτε για αστείο. Μέχρι που ήρθε το ΣΚ (Γιέιιιι!)! Καφεδάρα, κανάς κώδικας, πειραματικός ή μη και youtube. Επειδή μόλις είχα ξυπνήσει, έβαλα ένα Fu Manchu – The Action Is Go να παίζει. Αφού πληκτρολόγησα το στρίνγκ ‘Fu Manchu – Th’, πάτησα έντερ, βρέθηκα στη σελίδα του δίσκου και παρατήρησα δεξιά στα suggestions, τον ίδιο ψυχο-δράκο να με κοιτάει όχι με μίσος και αλαζωνεία όπως οι κλασσικοί στάνταρντ δράκοι όπου πετυχαίνουμε από δω και απο εκεί, αλλά με συντροφικότητα, συμπόνοια και ΧΑΛΑΡΟΤΗΤΑ. Λέω “Ώπα, η μπάντα του τυπά! Το βάζω!” και έτσι κι έγινε. Μπαίνει το πρώτο κομμάτι, το “Earthen Gate”, και το δωμάτιο γεμίζει με χαλαρές μελωδίες & ρυθμό, ήταν κάπως εμμμ βασικά ήταν punk αλλά παιγμένο psychedelic rock/stoner. Η φωνή του τραγουδιστή μου έκανε πολύ εντύπωση αφού ήταν μεταξύ Yob & Witch, όχι γριά δηλαδή, λίγο πιο heavy. Επίσης στο πρώτο κομμάτι, το chorus μου θύμιζε λίγο Witch, αιθέριο, αφήνεται στον άνεμο, στο riff. Ωραίο, και με ωραίο σόλο στο τέλος, με το μπάσο να ακολουθεί τα ροκάδικα αργά ντράμς μέχρι το τέλος, σαμπαθικό.

To “Sleigh Ride” μου θύμισε στον ρυθμό το “Summertime Blues” των Blue Cheer, αλλά τελικά αυτό ήταν το πρώτο riff μονάχα. Η εξέλιξη του κομματιού κορυφώνεται με μια ρόκ έκρηξη απείρων μεγατόνων, αφήνοντας με άφωνο! ! Γαμηστερή γέφυρα και μετάβαση του κομματιού από 70-260 σε 2 secs! Και το refrain! ΤΟ ΡΕΦΡΕΝ! Πολύ δύναμη και σκάσιμο! Σχεδόν pongο-άτο αλλά με τον heavy τρόπο, όχι τον punk. Ουάου! Ανυπομονούσα για το επόμενο κομμάτι και είμαι ήδη στο δεύτερο κομμάτι! Σπάνιο συναίσθημα!

Το “What’s in my head?” (γαμάτος τίτλος) ακολουθεί, blues-άτο αρχικώς, μοσχοβολλάει αναθυμιαστικές Hawkwind-άτες μελωδίες, προμηνύοντας αυτό που θα επακολουθήσει στο refrain… Στο οποίο refrain ξεδιπλώνεται μια slow tempo rock-άτι riffara, κατά την οποία ο τραγουδιστής παραληρεί “What’s in my head?What’s in my head?” με αυτή τη τέλεια late 60’s ψυχεδελική φωνή! Σίγουρα κάτι γαμάτο και διαφορετικό ψηλέ με τις μουσικάρες και τη φάζζζζζη σας που παίζεται στους Fuzz!

Το “Hazemaze” ακολουθεί όπου αρχικά μπαίνει με δυνατά old-school τύμπανα και γαμηστερή σαμπαθική main riffara, κάνει μια τρελή γέφυρα και το γυρνάει σε τσαχπίνικη garage rock’n’roll-ιά!! Η αποφυγή pongo είναι μάταια for sure! Ένα από τα καλύτερα tracks αυτού του 36-άλεπτου διαμαντιού!! Ακούς εκεί μόνο 36 λεπτά, και να είναι τόσο τέλειος και πλήρης αυτός ο δίσκος που σου λέει τόσα πολλά πράγματα σε αυτή τη τόσο μικρή χρονική διάρκεια για Lp. Στη συνέχεια, ο δίσκος κορυφώνεται με το “Loose Sutures”, το οποίο κατ’εμέ, αποτελεί και την απόλυτη κομματάρα του δίσκου! Βαρύ stoner feeling διακατέχει αυτό το κομμάτι από την αρχή, τόσο βαρύ και καλοπαιγμένο όπου θα το έκανα virtualize με ένα 10-ωρο session των Kadavar παρέα με τους Yob, συμπτυγμένο, αποκρυσταλλωμένο σε ένα και μόνο 7-λεπτο κομμάτι! Το pick κάπου στη μέση θα έρθει, όπου το main riff τουμπανιάζεται ακόμα περισσότερο με Waa, στα σκάει στο δόξα πατρί και καταλαβαίνεις ότι θα μείνεις κάτω μέχρι να περάσει το riff από πάνω σου σαν ψυχεδελικός υπερ-οδοστρωτήρας! Το έντονο μπάσο συνδράμει και αυτό στην ονείρωξη (ΝΑΙ γιατί ακούγοντας το κομμάτι βλέπεις μπροστά σου να ξεδιπλώνονται όνειρα REAL TIME και ας είσαι ξύπνιος!!?Τί είδους ΟΝΕΙΡΑ? ‘Ονειρα, if you know what i mean!) του ακροατή, ακολουθώντας σταθερά τη κιθάρα που ξεσαλώνει! Σε λιώνει και σου αρέσει! ΝΑΙ! Το ΚΟΜΜΑΤΙ σου δίνει την ευκαιρία να μαζέψεις τα κομμάτια σου μετά το πρώτο σκάσιμο, διασκεδάζοντας σε με χαλαρουήτα με χαλαρουήτα μπασσοογραμμές και τσαχπίνικες πενιές, έτσι ώστε να …ΩΩΩΩΩΩ! ΓΙΕΑ ! ΤΟ ΜΑΙΝ RIFF ! ΞΑΝΑΡΧΕΤΑΙ! ΝΑΙ!………..FFFFFFantastique!!!!

Αναστάτωση επικρατεί μέσ’το κεφάλι μου αυτή στιγμή, πρέπει να ξεκολλήσω να περιγράφω για το πόσο μου άρεσε αυτό το κομμάτι και να συνεχίσω στο επόμενο!!Εχμμμ, στο θέμα μας λοιπόν, το “Preacher” μπαίνει στη συνέχεια δυνατά & τσαμπουκαλεμένα, δίνοντας στον ακροατή να καταλάβει ότι stoner rock, έχει αρχίδια, όχι μαλακίες..Το διαδέχεται το “Raise”, σπαστέο riff & τσιτωμένο drumming & κοπελιά στο chorus (άμα είναι παλικάρι μαλακία), το σημείο του pick (και αυτού) του κομματιού είναι κορυφαίο! Μέχρι το συγκεκριμένο σημείο σου δίνει να καταλάβεις ότι η μπάντα κρατιόταν με νύχια και με δόντια για να μη ξεσπάσει ξαφνικά & άτακτα σαν βόμβα νετρονίων κάπου στο μεσοδιάστημα του κομματιού, αλλά περίμεναν μέχρι το σημείο αυτό, όπου ξετυλίγεται, αναπτύσσεται & κλιμακώνεται το riff σαν μαύρος κρυστάλλινος μονόλιθος!!“Raise” λοιπόν, για να κλείσει αυτός ο δίσκος, το οποίο αποτελεί και το απόλυτο τέλος για ένα τόσο πωρωτικό Lp. Garage stoner rock n’roll-ιά για να μη μείνει τίποτα όρθιο! Για να σε αναγκάσει να ξαναβάλεις το δίσκο, ξανά και ξανά, έτσι ώστε να μπορέσεις και εσύ σαν άνθρωπος να κατανοήσεις πιο ήσυχα τη fuzzη των Fuzz, έχοντας φάει ήδη το πρώτο shock από την πρώτη ακρόαση καιιιιι τουλάχιστον 3 ψυχεδελικούς τυφώνες στη μάπα.Παιδιά αλήθεια πολύ ωραίος δίσκο. Εάν τους γουστάρατε, που στάνταρντ θα τους γουστάρατε stoner-άδες/doom-άδες/ψυχεδελάδες/garage-άδες/punk-ηδες, να τσεκάρετε τα εξής από κάτω σαν σούμα από suggestions (εάν δε τα ξέρετε ήδη, που θα τα ξέρετε):

  • Hawkwind (όλοι έχουμε ακούσει και λιώσει τουλάχιστον 1 δίσκο τους, έτσι???)
  • Blue CHeer (η πρώτη stoner μπάντα ever, rock-άρουν και επηρεάζουν από τα late 1960s-early 1970s)
  • YOB
  • Kadavar
  • Witch (side project του τυπά των Dinosaur Jr. )
  • Graveyard

Παρακάτω παρατίθενται λίνκς σχετικά με τους Fuzz.
Νομίζω ότι σας έφτιαξα γι’αυτή τη βδομάδα (τουλάχιστο)!
Γρήγορα για homework!

Fuzz links