Kaze’s favorite album list for year 2016

Dear readers,
the current article type is one of my favorite; an article that I am working on during the whole year. Every time I am preparing to listen to a new release, I am thinking ‘Let’s see, if this is quite addictive & exceptional!’. If I listen to the album N times in a row (where N >= 30), then it is a potential candidate for my favorite album list! Of course only a few albums are able to make their way in that list. The following albums were released during 2016 except laCasta’s Encyclia which was released in December 2015, and I listened to it for the first time in January 2016. For each album, I provide some information such as a link to a review if there is one, and a link to the bandcamp page of the release, allowing you to easily access the material and check it out for yourself. My favorites for 2016 include 16 releases where only the last 3 are ranked. For me, a favorite album means a 10/10 album and the first 13 albums fall in this category; all of them are quite addictive & extraordinary. But the last 3, they really talked to my soul, that is why I would like to differentiate them from the rest. I hope you enjoy!

16. The Black Furs (Argentina)- Doomed Blues


Death blues, garage, rock’n’roll

Listen to The Black Furs in Bandcamp

15. Atomikylä (Finland)


Psychedelic, black metal

Listen to Atomikylä in Bandcamp

14. laCasta (Italy) – Encyclia EP


Blackened hardcore

Album Review

Listen to laCasta in Bandcamp

13. Baestien (Czech Republic) – Uroboros



Listen to Baestien in Bandcamp

12. Ancst (Germany) – Moloch


Blackened crust

Album Review

Listen to Ancst in Bandcamp

11. Eave/Galarre (US) – Split


Blackgaze, depressive black metal

Listen to Eave/Galarre split in Bandcamp

10. Suuns (Canada) – Hold/Still


Indie, post-punk

Listen to Suuns in Bandcamp

09. Hemelbestormer (Belgium) – Aether


Doom, sludge

Listen to Hemelbestormer in Bandcamp

08. Oranssi Pazuzu (Finland) – Värähtelijä


Psychedelic black metal

Album Review

Listen to Oranssi Pazuzu in Bandcamp

07. Sarabante (Greece) – Poisonous Legacy


Crust, d-beat

Album Review

Listen to Sarabante in Bandcamp

06. ΚΑΤΑΧΝΙΑ (Greece) – Στη Σκιά Μιας Λαιμητόμου


Crust punk

Listen to Καταχνιά in bandcamp

05. Cult of Luna & Julie Christmas (Sweden & US)- Mariner



Album Review

Listen to Mariner in Bandcamp

04. Russian Circles (US) – Guidance


Instrumental post-metal

Listen to Russian Circles in Bandcamp

03. Teksti-TV 666 (Finland) – 1,2,3


Garage, rock’n’roll

Listen to Teksti-TV 666 in Bandcamp

02. Martyrdöd (Sweden) – List


Metal, crust, d-beat

Album Review

Listen to Martyrdöd in Bandcamp

01. Morrow (UK) – Covenant Of Teeth



Album Review

Listen to Morrow in Bandcamp

Heretoir – s/t

Hello people, it’s been a while since i wrote a review in Tzertzelos blog. Yesterday while having a sunday afternoon coffee, i came across this splendid post black metal band from Germany, Heretoir! I really couldn’t resist to write a review for this work!

This is a review about Heretoir’s self-titled debut album, released during the February of 2011. Heretoir have released after this album, two additional ones in 2012 & 2014 respectively, and they also participate in a split with Thränenkind, another post black metal band from Germany.

Now, let’s leave aside the introductions and proceed with the content! 

One of the first things i’ve noticed is the smooth transitions between slow post rock themes to vengeful black metal in a very natural way, it is impressive how they do it! The vocal style change between Liturgy-like screams to psalms, then whispering, then clean, then pure black metal, showing the band’s skills of expresiveness.
In addition, the bass is not hidden (that is the case typically for black metal) in comparison with the other instruments, accompanying the drums gracefully to provide the rhythm. They also use acoustic guitars frequently along with piano in moments, which effectively enhance the guitars & give emphasis to the melody/main riff. For instance check out “Retreat to Hibernate”, that is an impressive post rock song. Heretoir are not afraid at all to be more post than black metal, and they are doing it magnificently!

One of my favorite tracks are “Fatigue” that shows a variety of different themes that
gradually develop and get combined, forming that magnificent tune, that engulfs the listener to that fantastic experience. Then “Weltschmerz” follows, a cruel, persistent and furious black metal attack that is, along with “Herretoir”, the last track of the album. A very nice post rock finale for this great album.

About the concept behind this release, according to their Bandcamp page “Heretoir’s selftitled debut-album “Heretoir” deals with the topic of loss: A protagonist loses a beloved person and goes through different emotional and psychological phases in order to cope with it. Accordingly, the lyrics reflect the thoughts and feelings of the protagonist and give an insight into the fine line between sorrow, hate and hope”.

The cover art was designed by Fursy Teyssier (Les Discrets, Amesoeurs) and the album artwork was designed by Metastazis, known for his works with bands such as Alcest, Anathema, Antaeus, Enthroned, Forgotten Woods, Gorgoroth, Taake, Immolation, Secrets of the Moon etc. The artwork totally fits with the album’s theme and music, which smoothly & effectively take over the listeners senses until the end of the album. Very nice work, reflecting a vision that once listened, it will challenge the listener to press the “repeat” in order to explore additional aspects of it that won’t be so obvious during the first try. 

In the end, it is an adventurous POST & BLACK METAL work, check it out for sure!!!
Definitely a must for friends of Wolves in the Throne Room, Thränenkind, Agrypnie and fans of post-rock, post/depressive black metal.
Hope you enjoy & cheers!

Heretoir links:

Tzertzelos Special!!! Darkthrone

Σκεφτόμασταν εδώ και κάποιο καιρό οι Τζέρτζελοι, να φτιάξουμε κάτι ακόμα πιο συνδυαστικό & συνεργατικό. Και σκεφτήκαμε λοιπόν να ξεκινήσουμε να κάνουμε αφιερώματα, έτσι ώστε εάν τυχόν 2 ή παραπάνω Τζέρτζελοι γουστάρουν να γράψουν για κάτι, να μπορούν να γράψουν μαζί και να συνδιαμορφώσουν το περιεχόμενο του ειδικού αυτού τύπου άρθρου.


Και ξεκινάμε τη φάση αυτή με Darkthrone, ναι Darkthrone! Τι να κάνουμε τώρα, τους γουστάρουμε πολύ. Οι Darkthrone είναι σαν μια καλή μάρκα whiskey: Βάζεις Darkthrone και ξέρεις ότι ο δίσκος είναι σίγουρα καλής ποιότητας και σίγουρα θα περάσεις καλά, εάν σου αρέσει το black metal-whiskey, αλλά και η ιδιόρρυθμη αυτή νορβηγική μπάντα-whiskey brand. Για πάμε να δούμε τα reviews των LPs τους, ένα-ένα, από το 1991 μέχρι τώρα, από το πρώιμο death metal του Soulside Journey, το black metal του θρυλικού A Blaze in the Northern Sky, το crust του Τhe Cult is Alive και το heavy/speed metal του The Underground Resistance. Μήπως όλα αυτά είναι το προσωπικό τους … soulside journey με τόσους πειραματισμούς/κυκλοθυμίες/αλλαγές στον ήχο? Τι είπα πάλι… αλλά ΣΤΟΠ!!

1. Soulside Journey

Χρονιά : 1991
Διάρκεια : 41:44
Status : Classic
Released by : Peaceville Records

To 1986 στο Kolbotn της Νορβηγίας σχηματίστηκε η death metal μπάντα Black Death. Ωστόσο άλλαξαν το όνομα τους σε Darkthrone, και με αυτό το όνομα είναι γνωστοί σήμερα. Τη διετία 1988 – 1989 κυκλοφόρησαν τέσσερα demos: “Land of Frost”, “Thulcandra”, “Cromlech” και “A New Dimension”. Toν Σεπτέμβριο του 1990 ως Darkthrone πλέον μπήκαν στα Sunlight Studios του Tomas Skogsberg για να ηχογραφήσουν το πρώτο τους δίσκο. Απόφαση για την οποία δεν συμφωνούν πολύ σήμερα. Σύμφωνα και με συνέντευξη που είχε παραχωρήσει ο Fenriz.

Σύμφωνα με την μπάντα εκείνο τον καιρό είχαν επηρεαστεί αρκετά από μπάντες όπως Death και Autopsy. To Soulside Journey αποτελεί το μοναδικό death metal album των Darkthrone. Κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1991. Ο δίσκος περιέχει έντεκα κομμάτια. Κατά την γνώμη μου δεν έχει λάβει το credit που του αξίζει σαν δίσκος, καθώς στη συνείδηση του κόσμου οι Darkthrone είναι κυρίως black metal μπάντα. Είναι ένα από τα καλύτερα tech death albums που έχουν κυκλοφορήσει. Αξιοσημείωτα είναι η τρομερή παραγωγή από τα sunlight studios και το εξώφυλλο του δίσκου, που στην πραγματικότητα είναι ένας πίνακας που πιάνει έναν ολόκληρο τοίχο. Καλύτερα κομμάτια του δίσκου για μένα είναι : “cromlech” όπου ξεχωρίζει το φοβερό drumming του Fenriz, “nor the silent whispers”, “iconoclasm sweeps cappadocia”. Tσεκάρετε οπωσδήποτε το μπάσο στο τελευταίο.

2. A Blaze in the Northern Sky

Χρονιά : 1992
Διάρκεια : 42:02
Status : Classic!! Must listen..NOW!
Released by : Peaceville Records

Στις 26 Φεβρουαρίου του 1992 οι Darkthrone κυκλοφόρησαν το A Blaze in the Northern Sky, που είναι το δεύτερο full length τους. Με αυτό το άλμπουμ πολλοί υποστηρίζουν πως ξέσπασε το δεύτερο κύμα του black metal. Υπάρχει ένα θέμα όμως. Δεν υπήρξε ποτέ πρώτο black metal κύμα.Oι Bathory, Celtic Frost, Venom δεν υποστήριξαν ποτέ πως παίζουν black metal. Ο δε Kronos των Venom κατά καιρούς έχει δηλώσει ενοχλημένος για τη χρήση του όρου black metal  για την περιγραφή ενός είδους (βλέπε Venom “Black Metal”). O Fenriz σε συνεντεύξεις του έχει υποστηρίξει πως πολλά από αυτά που παίζει είναι Bathory απλώς παιγμένα πιο γρήγορα.

Αυτό λοιπόν το άλμπουμ θα μπορούσε να πει κάποιος πως είναι ένα μεταβατικό άλμπουμ. Είναι ένα black metal άλμπουμ αλλά με αρκετά death metal σημεία. Η μπάντα ακολούθησε διαφορετική πορεία από το Soulside Journey επηρεασμένη από τους Bathory και τους Celtic Frost, και η Peaceville στην αρχή ήταν ιδιαιτέρως διστακτική στο να το κυκλοφορήσει. Έτσι η μπάντα απείλησε να το κυκλοφορήσει από την Deathlikesilence Productions του Oystein Aarseth. Τελικά η Peaceville το κυκλοφόρησε, και δεν το μετάνοιωσε καθόλου. Το A blaze in the Northern Sky είναι ένα κορυφαίο black metal album και ένα από τα καλύτερα metal albums. Το πρόσωπο στο εξώφυλλο είναι ο τότε κιθαρίστας της μπάντας Ivar Enger. Είναι σχεδόν αδύνατο να μην ανατριχιάσεις με το τρομερό intro του “Kathaarian Life Code”. To “In the Shadow of the Horns” που είναι το δεύτερο κομμάτι είναι ένα από τα καλύτερα κομμάτια που έχει ηχογραφήσει η μπάντα.

3. Under a Funeral Moon


Χρονιά : 1993
Διάρκεια : 40:37
Status : Classic
Released by : Peaceville Records

Τον Ιούνιο του 1993, οι Darkthrone κυκλοφόρησαν το Under a Funeral Moon. Ήταν ο 3ος δίσκος τους, και ο τελευταίος με τον κιθαρίστα Ivar Enger. Είναι ο δίσκος που ολοκληρώθηκε πλήρως η μετάβαση από death metal σε black metal. Η μπάντα ήθελε να ηχογραφήσει εδώ έναν αμιγώς black metal δίσκο. Από τον επόμενο δίσκο θα συνέχιζαν πλέον ως duo. Δηλαδή Fenriz & Nocturno Culto. Στο εξώφυλλο βλέπουμε τον Nocturno Culto ο οποίος στον δίσκο τραγουδάει και παίζει μπάσο. Ο δίσκος περιέχει οχτώ κομμάτια. Μου είναι αδύνατον να μην πωρωθώ πλήρως με κομμάτια όπως : “Natassja in eternal sleep”, “Inn I de dype skogers favn” (πρώτο κομμάτι στα νορβηγικά για την μπάντα), “Under a funeral moon”.

Στον δίσκο αυτό σύμφωνα και με τον ίδιο τον Fenriz αποτίεται φόρος τιμής στο metal των 80’s, και ιδιαίτερα σε μπάντες όπως Bathory, Celtic Frost & Hellhammer. Ουσιαστικά μιλάμε για πράγματα των 80’s ΄πάλι. Απλώς η μπάντα προσπάθησε να δώσει έναν πιο κρύο και απόκοσμο ήχο. Να διαμορφώσει εν πολλοίς το black metal σε μεγάλο βαθμό. Σύμφωνα με συνέντευξη που έδωσε ο Nocturno Culto, το “Under a Funeral Moon” διαμόρφωσε τον τρόπο που η μπάντα κάνει τις πρόβες τις και τις ηχογραφήσεις μέχρι και σήμερα.

4. Transylvanian Hunger


Χρονιά : 1994
Διάρκεια : 39:00
Status : Colossal, classic album
Released by : Peaceville Records

Φέτος συμπληρώνονται είκοσι χρόνια από την κυκλοφορία του Transylvanian Hunger.  Ήταν το πρώτο black metal album που άκουσα ποτέ. Για κάποιους ο ορισμός του black metal.

Ξεκινάμε από το καταπληκτικό εξώφυλλο  στο οποίο βρίσκεται ο drummer της μπάντας, ο Fenriz δηλαδή. Γνώμη μου είναι πως το εξώφυλλο αυτό είναι από τα καλύτερα που έχουν γίνει ποτέ. Έχει αρκετές ομοιότητες με το εξώφυλλο του “Live in Leipzig” των Mayhem. Η εισαγωγή του ομώνυμου κομματιού του δίσκου είναι πλέον κλασσική. Και σου κολλάει για πάντα στο μυαλό. Σαν το πλέον κλασσικό black metal riff. Στον ήχο η μπάντα πέτυχε έναν ακόμα πιο απόκοσμο και “κρύο” ήχο. Παρά την επίτηδες κακή παραγωγή είναι αδύνατον να μην σου μείνει στο μυαλό. Στον δίσκο αυτόν συνεισέφερε στιχουργικά και ο αμφιλεγόμενος μουσικός Varg Vikernes στο “Graven Takeheimens Saler” όπως και στο “En as i Dype Skogen”.

Ήταν το τέταρτο άλμπουμ τους και το τελευταίο άλμπουμ που ηχογράφησαν για την Peaceville. Και ήταν επίσης η πρώτη φορά που η μπάντα ηχογράφησε στα θρυλικά Necrohell Studios. Τα riffs του άλμπουμ αυτού έθεσαν νέες βάσεις για τις μετέπειτα μπάντες.

5. Panzerfaust


Χρονιά : 1995
Διάρκεια : 39:00
Style : Celtic Frost on steroids
Released by : Moonfog Productions

Το Panzerfaust είναι το πέμπτο άλμπουμ των Darkthrone. Κυκλοφόρησε το 1995. Ήταν η πρώτη κυκλοφορία της μπάντας για την Moonfog του Satyr Wongrafen.

O Fenriz έπαιξε όλα τα όργανα, και ο Nocturno Culto στο τέλος της διαδικασίας ηχογράφησε τα φωνητικά. Ο δίσκος περιέχει επτά κομμάτια. Το “En Vind av Sorg” θα μπορούσε να περιλαμβάνεται άνετα στο Transylvanian Hunger. To “Triumphant Gleam” είναι ένας φόρος τιμής στους Celtic Frost και στο riffing του Tomas Gabriel Warrior. Eν τω μεταξύ, τα φωνητικά του Nocturno Culto είναι τα πιο harsh φωνητικά που έχει ηχογραφήσει ποτέ. Το “Hordes of Nebulah” για μένα είναι το καλύτερο κομμάτι του δίσκου. Και πάλι η μπάντα αποτίει φόρο τιμής στους Celtic Frost και στο Morbid Tales. To “Hans Siste Vinter” θα μπορούσε να είναι ένα από τα απομεινάρια του Transylvanian Hunger. Στο “Beholding the Throne of Might” η μπάντα συνεχίζει να έχει ως σημείο αναφοράς της τα 80’s, και αρκετά crust punk σημεία. Στο “Quintessence” οι στίχοι γράφτηκαν από τον Varg Vikernes. To Snoe og Granskog είναι ένα ambient κομμάτι. Oι στίχοι προέρχονται από ένα ποίημα του Νορβηγού ποιητή Tarjei Vesaas.

Με το Panzerfaust η μπάντα συνέχισε να εξελίσσεται, αλλά διατήρησε παρ’ όλα αυτά τον black metal χαρακτήρα της.

6. Total Death

Χρονιά : 1996
Διάρκεια : 35:47
Style : Darkthrone & Friends deliver once more
Released by : Moonfog Productions

To “Total Death” είναι το έκτο άλμπουμ των Darkthrone. Η μπάντα μπήκε στο studio το 1995 και ο δίσκος κυκλοφόρησε το 1996. Το 1995 ο Fenriz μετακόμισε στο Όσλο.

Δεν υπήρξε κατά τη γνώμη μου κάποια ιδιαίτερη μεταβολή στο ύφος της μπάντας σε σχέση με το προηγούμενο άλμπουμ. Μιλάμε για κλασσικό black metal. Εκτός από κάποια riffs που θυμίζουν κάπως την επική περίοδο των Bathory. Οι Bathory είναι πανταχού παρόντες. Αρκεί κανείς να ακούσει το “Earth’s Last Picture”.

Σε αυτό το δίσκο έχουμε πολλά άτομα που έχουν συνεισφέρει στιχουργικά. Ο Kristoffer Rygg  στο “Earth’s Last Picture”, o Ihsahn στο “Black Victory of Death”, o Carl Michael Eide στο “Blasphemer”, και ο Satyr στο “A Serpent’s Harvest”.  Οι υπόλοιποι στίχοι γράφτηκαν από τον Nocturno Culto. Συνήθως όμως ο Fenriz είναι ο κύριος στιχουργός.

7.Ravishing Grimness

Χρονιά : 1998
Διάρκεια : 37:40
Status :
Almost classic as the four ones..MUST!!
Released by : Moonfog Productions

Το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου ήταν σε μια (υπεργαμηστερή) συλλογή του Metal Hammer την οποία είχα τύχει να ακούσω μέσω ενός πολύ καλού φίλου, γύρω στο 2000-2001, 1-2 χρόνια δηλαδή μετά το επίσημο release. Το συγκεκριμένο κομμάτι μου είχε καρφωθεί στο μυαλό για όλο το καλοκαίρι μέχρι που επέστρεψα στη πόλη & έσπευσα να το αγοράσω (τότε παίρναμε CD με το κιλό), αυτό και όλα τα άλλα Darkthrone! Συνειδητοποίησα ότι αυτός ο δίσκος αν και ήταν κάργα black metal και βουτηγμένο στην Darkthrone-ική άβυσσο, ήταν αρκετά διαφορετικός από τους προκατόχους του. Αυτό λόγω των αργόσυρτων περασμάτων τους & των υπνωτικών, επαναλαμβανόμενων ηλεκτρικών μοτίβων που ξερνάνε οι κιθάρες του Nocturno Culto (υπογράφει σαν Nocturnal Cult στον δίσκο & έγραψε όλη τη μουσική εκτός του “The Beast” ) σε αντίθεση με τα προηγούμενα πιο γρήγορα album τους. Επίσης, κάποιος θα παρατηρούσε & την λακωνική χρήση των θορυβώδων blast του Fenriz, δίνοντας έμφαση εκεί που πρέπει. Ο δίσκος χώνεται γερά με ένα σκατόψυχο “Lifeless”, με μαστίγια να κρατάνε συντροφιά στα ντράμς & τη σχεδόν doom riff-άρα (με την ωραία σφυρικτή) να ταλαιπωρεί τα ηχεία. ‘Επειτα ακολουθεί “The Beast” με μπόλικο χαμό, στο οποίο τη μουσική επιμελήθηκε ο Fenriz (o οποίος έγραψε και τα lyrics όλων των άλλων κομματιών) και τα lyrics ο Aldrahn (Dødheimsgard, The Deathrip, Thorns) & ο Fog (no info available). To “Claws Of Time” μπαίνει δυνατά, σε υπνωτίζει και σε πωρώνει. Δυνατές κιθάρες, κολληματική riffara, αργά τύμπανα, κατευθείαν στο μυαλό, “Resistance is futile.” . “Across the Vacuum” με αρκετό κοπάνημα, ωραία γέφυρα για αργόσυρτη μονοτονία που αναπτύσσεται σε γκαζιάρικο τελείωμα, με ένα από τα πιο γαμηστερά riff του δίσκου. To ομώνυμο “Ravishing Grimness”, εμμμμ τι άλλο να πω? Εάν διαβάσατε τα πάντα στο review μέχρι αυτή εδώ τη λέξη, θα έχετε καταλάβει ότι του έχω ιδιαίτερη αδυναμία. Το κομμάτι που άκουσα πριν 13 χρόνια όντας πιτσιρικάς και με έκανε να τη ψάξω με Darkthrone. Pounding exploding. Ravishing grimness. Μαύρος Μονόλιθος. Σε πλακώνει. Γαμάει. Απλά.Το the Death (Under the King)” για να κλείσει ο δίσκος, αργό σφυροκόπημα, με σίφουνες να βουήζουν παντού τριγύρω. Blast beat άγριο ξεσπάει. Μέχρι το τέλος…

8. Plaguewielder

Χρονιά : 2001
Διάρκεια : 42:50
Style : Καταραμμένη σκατοψυχιά
Released by : Moonfog Productions (1st), Peaceville Records (2nd)

Ο 42-λεπτος αυτός δίσκος κυκλοφόρησε το 2001 αρχικά από την Moonfog & έπειτα από την Peaceville Records, αποτελεί για μένα έναν από τους καλύτερους Darkthrone
δίσκους της black metal περιόδου, και αυτό λόγο των πορφυρών & δολοφονικών μελωδιών του, άλλοτε σε γρήγορα, άλλοτε σε αργόσυρτα tempo, είναι γύρω σου, είναι δίπλα σου και σε τρώνε. Γαμηστερό black metal το οποίο συγκρίνεται εύκολα στον ήχο & στη ποιότητα με τον προκάτοχο του. Ο δίσκος μπαίνει ύπουλα με “Weakling avenger” πριν μπουκάρει σκοτεινή black metal καταιγίδα, με τον Nocturno Culto να τραγουδάει “It’s raining murder here!”! Με το που μπαίνει το κομμάτι οι χαίτες λύνονται & αρχίζουν τα ελικοπτεράκια στα καπάκια. Ακολουθούν διαβολικές και slow tempo black metal μελωδιάρες στο “Sin Origin”. To blast beat expertise του Fenriz στο “Command” φαίνεται (ή μάλλον ακούγεται ) από χιλιόμετρα με το φανταστικό ξεσάλωμα από το 4:20 και μέχρι το 5:51 η σούπερ επική κορύφωση της riff-άρας, “Existence is futile ” έτσι απλά διά στόματι Nocturno Culto. Στη κομματάρα αυτή κάνει και backing vocals και ο Apollyon (Dødheimsgard, Cadaver, Aura Noir). Το “I, Voidhanger” ξαφνιάζει με την θύελλα που ξεσπάει μετά το 4ο λεπτό, επαληθεύοντας τη τέχνη των Darkthrone για τη n + 1-οστή φορά. Eπικό κλείσιμο του δίσκου με το “Wreak” και το συναισθηματικά φορτισμένο riff να ξεσπάει μπροστά σου. Γέφυρα & τα ντράμς προυπαντίζουν το τέλος. Δίκασες τουμπανιάζουν την αρχική ιδέα της κιθάρας. Χαμός, καταιγισμός, “Labyrinth contagious, the world means nothing now”, άνεμος να δέρνει με μανία τις φλόγες.

9. Hate them

Χρονιά : 2003
Διάρκεια : 38:47
Status: Black n’ Roll
Released by : Moonfog Productions

5ο άλμπουμ στη moonfog του Satyr το συγκεκριμένο, αλλά και στο ίδιο μοτίβο με τα ravishing και plaguewielder. Black metal δηλαδή – διαφοροποιημένο όμως από τη 90’s περίοδο, αφού στα στάνταρ κολλήματα των Frost και Bathory, αρχίζει και φαίνεται σιγά-σιγά η αγάπη για το thrash και το πανκ (είχε προηγηθεί και συλλογή του Fenriz “Fenriz Presents… The Best of Old-School Black Metal”). Συνθετικά τώρα η μπάντα είναι μουδιασμένη. Όχι ανέμπνευστη βέβαια αλλά κάπως παγιδεύονται στη πατέντα των τελευταίων χρόνων ενώ λοξοκοιτάζουν ταυτόχρονα αλλού – 5λεπτα 6λεπτα κομμάτια με ωραία θέματα τα οποία όμως είναι σα να χουν γραφτεί στο ρελαντί. Τα “rust” και “divided we stand”  ξεχωρίζουν στο αυτί του καμένου έμπειρου darkthronά.

10. Sardonic Wrath


Χρονιά : 2004
Διάρκεια : 34:22
Status: Black n’ Roll
Released by : Moonfog Productions

Ο οποίος συμπαθέστατος κατά τ’ άλλα τύπος ένα χρόνο μόλις μετά έχει τη τύχη να χει άλλον ένα καινούργιο άλμπουμ στα χέρια του. Σαφείς πλέον οι πανκ αναφορές ακόμα και στους τίτλους. Ταχύτητες πεσμένες στο μεγαλύτερο μέρος και συνθέσεις που μερικές φορές δίνουν την εντύπωση του μη ολοκληρωμένου. Σε καμία περίπτωση κακός (ούτε καν μέτριος) δίσκος – ακούγεται ευχάριστα με παρέα (…). Τα “hate is the law”, “rawness is obsolete”, “Sjakk matt Jesu Krist” λένε τσίμπαναρχίδι σε όποιον τους αμφισβητεί. Αυτό όμως θα ναι και το τελευταίο black metal album που θα κυκλοφορήσουν.  Όχι πως οι Darkthrone χρειάζεται να παίζουν black metal για να είναι.

11. The Cult is Alive

Χρονιά : 2006
Διάρκεια : 38:52
Status/style : Major swift in darkthrone style
Released by : Peaceville Records

Το The Cult is Alive είναι το ενδέκατο άλμπουμ των Darkthrone. Περιέχει δέκα κομμάτια. Το άλμπουμ αυτό σηματοδότησε μια άλλη μουσική κατεύθυνση που επίλεξαν oι Darkthrone. Επέλεξαν να αναμείξουν στο style τους περισσότερες crust punk, speed metal, heavy metal επιρροές.
Η αλλαγή στην μουσική τους κατεύθυνση ίσως ήταν κάτι το αναμενόμενο. Αν κοιτάξει κανείς τα μεγαλύτερα ονόματα της black metal σκηνής όλοι έκαναν ένα μεγάλο swift. Π.χ oι Ulver έχουν αλλάξει άπειρες φορές ήχο, οι Burzum το ίδιο, οι Dodheimsgard έγειραν πιο πολύ προς industrial φάση, οι Limbonic Art το ίδιο. Οι Darkthrone επέλεξαν να παίξουν πιο πολύ old school πράματα.
Παρά τη μεγάλη αλλαγή στο style, το The Cult is Alive είναι ένας ωραίος δίσκος, από μια μπάντα που είναι πέρα για πέρα true, και που τόσα χρόνια κάνει τη φάση της. Προσωπικά, το αγαπημένο μου track από το δίσκο είναι το “too old, too cold“, για το οποίο έχει γυριστεί και video clip.

12. F.O.A.D

Χρονιά : 2007
Διάρκεια : 40:23
Status : Punk Metal Hell
Released by : Peaceville Records

To F.O.A.D (Fuck off and die) είναι το δωδέκατο άλμπουμ των Darkthrone. Σε αυτό το άλμπουμ έχει δημιουργήσει εννέα crust punk/metal κομματάρες.

Όταν είχα πρωτοακούσει το άλμπουμ αυτό ομολογώ πως είχα παραξενευτεί αρκετά. Το F.O.A.D για παράδειγμα δεν θυμίζει σε τίποτα το Transylvanian Hunger. Είναι σαφέστατα όμως μια ποιοτική δουλειά. Αξιοσημείωτο είναι πως η μπάντα επέστρεψε στην Peaceville. Επίσης ο Carl Michael Eide (a.k.a Czral) έκανε ένα guitar solo στο “Church of Real Metal” και backing vocals στο “Wisdom of the Dead”. Και νομίζω επίσης πως το καλύτερο κομμάτι του δίσκου είναι το “Canadian Metal”.

Παρ ‘ όλο που αρκετοί υποστηρίζουν πως οι Darkthrone κάνανε δραματική στροφή στον ήχο τους, η αλήθεια είναι πως μπορεί κανείς να εντοπίσει motorhead π.χ επιρροές ακόμα και στο A blaze in the northern sky. Τέλος να πούμε πως η παραγωγή για άλλη μια φορά ανήκει στην ίδια την μπάντα.

13. Dark Thrones and Black Flags


Χρονιά : 2008
Διάρκεια : 38:57
Style : Crust punk imbued with Darkthronic aura
Released by : Peaceville Records

Ο 39-λεπτος αυτός δίσκος κυκλοφόρησε το 2008, έχοντας τον Nocturno Culto αυτοπροσώπως στη παραγωγή. Οπότε αυτό από μόνο του τα λέει όλα! Μεταλλικός, oldschool ήχος, φάση λίγο καλύτερης ποιότητας από το A Blaze In the Northern Darkness (στην παραγωγή) που οι παλιοί θα νοσταλγούν και οι πιτσιρικάδες θα φοβούνται. ‘Αψογο μείγμα old school darkthrone black metal, μαζί με πολλές μέταλ στιγμές και άφθονες καταβολές crust punk σκατοψυχιάς με τον Nocturno Culto στις κιθάρες & στις κατάρες, με τον Fenriz στα τύμπανα να συμπληρώνει (κλασσικά) το παρεάκι των Darkthrone. Οι αγαπημένες στιγμές από το δίσκο είναι πολλές. Το “The Winds They Called The Dungeon Shaker” με την αέναα σκοτεινή ριφφάρα, από το 10:00 στο “Hiking Metal Punks” μέχρι το τέλος του, με το “Πάρτα!” σόλο και το σπαστέο crust-άτο παίξιμο του Fenriz. Το τίγκα οldschool “Norway In September” με την εκπληκτική speed-άτη γέφυρα στο τέλος του καθώς και οι κομματάρες “Grizzly Trade” & το “Hanging Out in Haiger”. Ειδικά το τελευταίο, black metal θόρυβος με τρικασίδια (τρρρρρ πα!) αλλά και με super evil & κάπως χαβαλετζίδικο feeling (LOOOL και όμως γίνεται γιατί οι Darkthrone είναι κ’ γαμώ τα παιδιά!) είναι από τα αγαπημένα μου κομμάτια των Darkthrone, όλων των περιόδων. Διασκεδαστικός δίσκος & απολαυστικός, που ακούγοντας τον πρώτη φορά σε ξαφνιάζει αλλά με ωραίο τρόπο. Γουστάρω.

14. Circle the Wagons

Χρονιά : 2010
Διάρκεια : 40:50
Status/style : Metal
Released by : Peaceville Records

Στον δίσκο αυτό, οι Darkthrone ξεφεύγουν από τον crust ήχο των προηγούμενων 2 και στρέφονται σε ένα custom μείγμα heavy/speed metal-punk, με περισσότερες στιγμές καθαρών φωνητικών, τείνοντας σε έναν πιο classic metal ήχο. Στο δίσκο αυτό φαίνονται οι επιρροές τους από κλασσικές μέταλ μπάντες όπως Mercyful Fate, Venom στην ατμόσφαιρα & στη φωνή, η οποία ξεφεύγει ψιλά σε φάσεις α λα Isengard (“Vinterskugge all night looooooooong!”), με τις κιθάρες & τη riff-ολογία να είναι επηρεασμένη από Irom Maiden & Ozzy, πιο classic πράγματα δηλαδή. Πολύ διαφορετικό από ΟΛΑ τα προηγούμενα LPs, τίγκα στα σόλο ανάμεσα στις εναλλαγές των riff μεταξύ των κομματιών, είναι σίγουρα Darkthrone με σφραγίδα γνησιότητας, αλλά σίγουρα όχι κάτι το οποίο θα ακούσουν άνετα οι απανταχού Darkthrone-ικοί (όπως και εμείς για παράδειγμα). Εντύπωση δε προκαλεί και το artwork με τον ινδιάνο-zombie, έτοιμο να εξαπολύσει ένα βέλος στον αέρα, μέσα από το cult Darkthrone logo, το οποίο φιλοτεχνήθηκε από τον artist Dennis Dread, ο οποίος δούλεψε πάνω σε εξώφυλλα των Abscess, Autopsy καθώς και για το FOAD, Dark Thrones and Black Flags του Σκοτεινού Θρόνου. Καλύτερη στιγμή για εμένα το ομώνυμο “Circle the Wagons” με επική ανάπτυξη φανταστικής metal riff-άρας από τον Nocturno Culto κατά τη διάρκεια του track, με τίγκα oldschool Darkthrone feeling κ’ αμετανόητες κυμβαλομαχίες από τον Fenriz. Δυνατό και το “I am The Working Class” (πολύ μπροστά λέμε τα παλικάρια) με punk τσαμπουκαλεμμένο παίξιμο και politik στιχάρες, πραγματικά στα αρχίδια τους όλα, δεν τους νοιάζει τι θα πεί ο κάθε αρχιμαυρομέταλλος, “I am the working class! Each day I bust my bones to Get paid “, κάνουν τη φάση τους και έχουν το respect μας! Απολαυστικότατο και το pongo-άτο “Eyes Burst at Dawn” σε κάνει να κουνάς κεφάλι ρυθμικά σε όλη τη διάρκεια του track, ωραίο κλείσιμο με χαλαρό σολίδι, καθόλου έντονο ή εκκωφαντικό, έτσι ακριβώς όπως πρέπει. Ο δίσκος κλείνει με την chorus να ψέλνει “Bränn inte slottet” αρχικά στο συγκεκριμένο κομμάτι, το οποίο καταλήγει σε instrumental ρυθμικού metal μέχρι και το τέλος του δίσκου.

15. The Underground Resistance

Χρονιά : 2013
Διάρκεια : 41:55
Style : Oldschool metal
Released by : Peaceville Records

Διαφορετικός πολύ από οτιδήποτε έχουμε ακούσει στο παρελθόν ο συγκεκριμένος δίσκος, έχοντας τη cult, ξεφτισμένη στάμπα της επιδραστικής νορβηγικής μπάντας. Ακούγοντας το, μου σκάνε στο μυαλό τέρατα που μόνο με black metal & crust δεν έχουν να κάνουν. Τέρατα της oldschool heavy metal σκηνής όπως Iron Maiden, King Diamond καθώς και thrash, όπως Slayer, Destruction & Metallica (Ride the Lightning περιόδου)είναι κάποιες από τις επιρροές του συγκεκριμένου δίσκου, που κάθε άλλο παρά τυπικός Darkthrone δίσκος είναι. Αλλά το είπαμε και στις προηγούμενες (τουλάχιστον) 3 κυκλοφορίες, ότι της μπάντας δε της καίγεται καρφί για το τι θα πούμε εμείς, αυτοί κάνουν τη φάση τους, κινούνται & χαράζουν μουσικά μονοπάτια που εκείνοι γουστάρουν να διαβούν. Γρήγορο heavy/speed metal και σόλος from the 80’s, με κορώνες & τραβήγματα στα φωνητικά, για να συμπληρωθεί το heavy metal αυτό πακέτο, το οποίο θα μπορούσα και να εκλάβω σαν έναν πετυχημένο φόρο τιμής των Darkthrone στις μεγάλες μπάντες που και εκείνοι αγάπησαν και τους έκαναν να στραφούν στη φάση, και έπειτα και εκείνοι με τη σειρά τους να φτιάξουν τη δικιά τους φάση και πάει λέγοντας. Καλύτερες στιγμές για εμένα το “Dead Early”, το “Valkryie” και το δικασίδι του “Lesser Men” με τα τσαμπουκαλεμμένα riff-άκια του Noctuno Culto. Ευκολοάκουστος δίσκος, έχει τον χαβαλέ του, αλλά ρε παιδιά σε κάποια φάση πολύ λεπτές νότες στη φωνή, ντάξ (“The Ones You Left Behind”).

Όλο εκπλήξεις αυτοί οι Darkthrone, ας δούμε πιο θα είναι το επόμενο τους βήμα. Τι ήχο θα χρησιμοποιήσουν αυτή τη φορά? Θα μας εκπλήξουν? Θα μας εξιτάρουν? Θα βγάλουν άλλο δίσκο? Looking forward to it!!

Black Monolith – Demo EP (2011)


Το συγκεκριμένο demo κυκλοφόρησε το 2011, και αποτελείται από 3 κομμάτια, συνολικού χρόνου ακρόασης ~ 11 λεπτών. Η μπάντα είναι από τη California και παίζει γαμηστερό-σκοτεινό-καταστροφικό-αποκαλυπτικό blackened crust, αλλά πιο σωστά για εμένα, black metal & d-beat crust, γιατί δεν ηχούν σαν Martryrdod, Iskra, Young and in the Way, το black metal στοιχείο υπερισχύει του crust. Δυστυχώς μέχρι στιγμής έχουν κυκλοφορήσει μόνο αυτό και άλλο ένα EP, το Passenger, το οποίο κυκλοφόρησε 2 χρόνια μετά και περιέχει μονάχα ένα κομμάτι διάρκειας 8 λεπτών. Κοινώς οι τύποι μας έχουν συνηθίσει στα σφηνάκια! Παίζουν με τα νεύρα μας, αλήθεια! Αλλά παίδες, όλα αυτά τα χρόνια, από όταν άκουσα το Demo EP του 2011, πραγματικά υπήρχαν διαστήματα που έμπαινα 3 φορές τη βδομάδα στο page των Black Monolith μήπως και πέσω πάνω σε post καινούργιας κυκλοφορίας τους. Θα σκεφτεί κανείς “Ντάξει ρε συ Kaze, τι φάση? Τόσο καλοί πλέον? Τόσα πολλά πράγματα σου είπαν μέσα σε αυτά τα 11 λεπτά!!!??”.

Ε ναι ρε!

Με το που μπαίνει το “Abandon Heart“, ένα χέρι πετάγεται από πίσω, σου πιάνει το σκάλπ, και σε φυτεύει με τη μάπα μέσα στην οθόνη του υπολογιστή σου! Όχι intro, ατμόσφαιρες, setups, δεν προλαβαίνεις να κάνεις κιχ! Με το που πατάς το κουμπί του player σου, κάνεις βουτιά στην άβυσσο! Στην άβυσσο των Black Monolith, με μανιασμένο, λυσσασμένο, dishammer-άτο evil d-beat crust που σε κάνει να απορείς για το πως ακριβώς βρέθηκες σε αυτή την κατάσταση, σαστισμένος και ευάλωτος. Χαμός απο blast, κιθάρες ξυράφια, λακωνική σολάρα crust-άτη, μεγαλοπρέπεια της main κιθάρας, κρατάει το κομμάτι συμπαγές, σαν να ηχογραφήθηκαν όλα μαζί, σαν όλοι αυτοί οι ήχοι να έβγαιναν από ένα και μόνο όργανο! Φοβερό και pure! “Dead hand” με darktrhone-ικό τσαμπουκά στις δυσοίωνες κιθάρες, χρωματίζουν με τις σφυριχτές τους την ματαιότητα της ατμόσφαιρας της μπάντας. Σημειάρα το 2ο κουπλέ, με μελωδιάρα που σαν ηλιαχτίδα παλεύει να επιβληθεί επί του σκότους, τουμπανιασμένη με slow-tempo πολεμικά τύμπανα/δικασίδια αλά Bolt Thrower. Φανταστικό μπλάστ στο τέλος, τεράστιο, μεγαλοπρεπές τελείωμα της δεύτερης κομματάρας του δίσκου με σόλο from hell, σφυριχτές και σπαστέα αποκορύφωση. Το “Hedonist” μπαίνει, φυτεύοντας μας ατμοσφαιρικές σκοτεινές νότες στο υποσυνείδητο παίζοντας παράλληλα και ένα sample απο ένα μονόλογο (δεν ξέρω ποιας ταινίας) μέχρι να μπει το κυρίως κομμάτι. Μανιασμένη, διαβολική d-beat επίθεση με γύρισμα και επιστροφή του οδοστρωτήρα για να μη μείνει τίποτα όρθιο. Αποκορύφωμα το δεύτερο μέρος του κομματιού, το οποίο ξεθωριάζει τη μουντίλα, τη τσαντίλα, τα σκοτεινά συναισθήματα που τα 2 προηγούμενα κομμάτια μπόλιασαν μέσα σου σε ντε-τε (dt), σε κάνει να νομίζεις ότι υπάρχει ακόμη ελπίδα…Υπάρχει??Ναι? Μέχρι να ξαναβάλεις ολόκληρο το demo από την αρχή να παίξει και να επαναλειφθεί αυτή η φανταστική ιστορία από την αρχή. Περιμένουμε πως και πως την επόμενη τους κυκλοφορία, εγώ και τόσοι άλλοι, που είχαν την ατυχία να ακούσουν αυτό το μαύρο opaque διαμάντι, να δουν τι παίζει με τούτη τη μπάντα και να διαπιστώσουν ότι ….δεν υπάρχει τίποτα άλλο να ακούσεις από Black Monolith πέρα από τη συγκεκριμένη κυκλοφορία και το Passenger EP!!
Ένα μαύρο διαμάντι, πραγματικά.


Black Monolith bandcamp
Black Monolith – Passenger EP
Black Monolith FB