Safari in the Micro-Zoo@Micropia, Amsterdam


Hello people,
the previous weekend a good friend of mine who is crazy about museums & exhibitions visited Amsterdam (yes, the same guy that suggested to visit the Atomium in Brussels) and had the idea to visit Micropia, the world’s first Museum of Microbes! On Sunday, the weather was so good to stay at home, and we thought:”It’s warm, it’s hot, instead of going to the park with beers, let’s go watch some Microbes!”.

We entered Micropia, located inside Amsterdam Artis (the right building before Artis’ entrance). The visit started with a 30 seconds tour inside a slowly-ascending-to-the-first-floor elevator, while a voice inside the elevator was informing us about Micropia & its content (i didn’t get anything, i don’t know dutch).

After escaping the elevator’s voice, we just arrived in the museum’s first floor, which is the exhibition’s “serious” floor. One of the main subjects of the floor, is that particular group of tiny plants, the Algae, which live in the water, fresh or salty.

They are basically plants, they photosynthesize & produce oxygen, allowing them to produce oxygen that can be used by fishes in order to breath underwater. Some algae species can also swim, thus, algae is something between plant & animal, that consists of the favorite meal of some fishes & crustaceans (like shrimps & crabs for example). Damn, i captured them in a very nice pose through the microscope, check them out!











These guys are actually doing something useful, providing oxygen & free meals for the fishes, nevertheless the human factor & the waste that is dropped at the sea has terrible impact to their increase of population & growth. Have you ever been to the beach where the water is green & it is prohibited to swim? Well, its due to these guys explosive growth.. When usually are eaten by the fishes, in water where their is way too much waste, the algae population is way too high, resulting in blinding the fishes that at some point are unable to see their prey (not all fishes it algae, usually the ones in the bottom of the pyramid) & die from starvation. The same happens to the fishes that belong in the upper level of the pyramid and so on….

is a particular type of microalgae, that is one of the most important producers of oxygen in the planet.
Well, these guys have developed a way to protect theirselves from their enemies by building a glass indestructible ‘house’ around their cell that is made of silicon.

These fellows are coming in various flavors & look like this:20150927_155703

A neighborhood of diatoms





Diatom macaron


Diatom centipede


Psychedelic diatom triangle of Doom




Diatom Fiber


Another macaron

Of course, fungi could not be absent from this lineup of peculiar micro-organisms. These guys carry spores that ensure reproduction that could be spread through the air using the wind to germinate elsewhere. The places that lots of fungi gather together and break loose in an unending party are called mushrooms!




OK! Better!



Reminds me of an almond tree, just its top level



Another interesting place to live in is the lichen, host of companies of fungi & algae that are living together inside it, in a symbiotic relationship. Both organisms benefit from each other, the algae are protected between the cells of the fungus & the fungus eats the food that the algae produce. Bonus info: lichens grow very slow, in average one centimeter per year.












The visit of Micropia’s first floor was completed after checking out a wall decorated with organisms inside small plates made of glass that can be found in ordinary household items, such as TV controls, cell phones, your kids’ dolls & toys, pins, toothbrush, the air that can be collected in a room inside the house etc.



Plaque bacteria living happily in your toothbrush




The Zoo

After our visit in the first floor, we spent some time in the first floor were we were informed about ordinary & catastrophic viruses that punish the human kind for ages…And basically, this is it about Micropia! I hope you enjoyed the sightseeing tour & the company of these little fellows that live everywhere, even inside us (1.5 kg of bacteria inside our digestive system ?!).

I totally recommend Micropia, a quite special kind of zoo to pay (14) a visit.


Micropia’s page


Truckfighters, White Miles, Valley of the Sun @ Melkweg, Amsterdam , 27-02-2014

Πέμπτη απόγευμα, μετά τη δουλειά, κατευθυνθήκαμε προς το Melkweg, μια από τις 2 μεγαλύτερες live σκηνές του Άμστερνταμ, για να δούμε το live των Σουηδών stoner rockers Truckfighters, οι οποίοι περιοδεύουν λόγω του καινούργιου τους δίσκου Universe, ο οποίος αποτελεί τον τέταρτο τους δίσκο. Την μπάντα άνοιγαν οι Valley of the Sun από το Ohio και το δίδυμο των blues rockers White Miles. Στο χώρο του live μπήκαμε στις 20:00 ακριβώς και γύρω στις 20:20 και αφού μόλις είχαμε παραλάβει τη πρώτη μας μπύρα και είχαμε κάνει το basic setup μας, οι Valley of the Sun έκαναν την είσοδο τους. Οι Αμερικανοί μπήκαν στη σκηνή φουριόζοι, παίζοντας ένα 25-λεπτο set, δίνοντας μας μια γεύση από το πρώτο LP τους “The Sayings of the Seers”. Αμερικάνικο groove-άτο heavy, stoner rock με αρκετά γρήγορα περάσματα, μου θύμισαν αρκετά Fu Manchu, Dozer, αλλά και Truckfighters σε κάποια σημεία, τους βρίσκω αρκετά ενδιαφέροντες και υποσχόμενους. Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε ο εκκεντρικός drummer της μπάντας, όχι μόνο λόγω του τρόπου που κοπάναγε τα τύμπανα σαν τρελός εναλλάσσοντας τα 2 χέρια το ένα κάτω από το άλλο και ανάποδα (?!) αλλά και λόγω της πώρωσης του έπαιρνε τρελές γκριμάτσες και φώναζε-τραγούδαγε τους στίχους σα παλαβός!! Πολύ πωρωμένος τύπος, έκανε τη φάση του, δίνοντας και το προσωπικό του show παράλληλα. Σηκωνόταν όρθιος, φώναζε στο κοινό, βάραγε μπότες όντας όρθιος, ενώ παράλληλα μας έκανε σήμα για pongo (το οποίο δυστυχώς και δεν έπαιξε ποτέ). Απολαυστικοί, μας ζέσταναν κατάλληλα για τους headliners του event.


Μετά τους Valley of the Sun, πήγαμε για μια γρήγορη μπύρα και καπάκια, γύρω στις 21:00, ήταν η σειρά των White Miles να εισβάλλουν στη σκηνή του Melkweg. Το δίδυμο επιδόθηκε σε blues-άτο rock n’ roll παίζοντας για περίπου ένα 30-λεπτο, δίνοντας πολύ καλές εντυπώσεις, τόσο στη μουσική όσο και στην δυναμική παρουσία τους. Η κοπελιά στη κιθάρα-φωνή το είχε τίγκα το rock star-ιλίκι, ωραία κίνηση & τίγκα στη τσαχπινιά επί σκηνής, η οποία μαζί με τον συνάδελφο της στα drums έκαναν ένα πολύ δυνατό και πολλά υποσχόμενο rock n’roll duo. Το τελευταίο τους κομμάτι μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, το οποίο ήταν και το μεγαλύτερο κομμάτι του set τους, το οποίο ήταν τίγκα blues και καθαρά κιθαριστικό. Δύσκολη εκτέλεση επί σκηνής και προϋποθέτει balls σίγουρα, αλλά όπως φάνηκε, η frontwoman τα κατάφερε μια χαρά, αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις. Γύρω στις 21:30, μας καληνύχτισαν και μας προσκάλεσαν να πιούμε καμιά μπύρα μαζί τους στο bar αφού τα σπάσουμε πρώτα στο set των Truckfighters. Δυστυχώς δεν έχω photos από το σετ των White Miles, τελείωσαν οι μπαταρίες του υπερ-τούμπανου φωτογραφικού μου εργαλείου μετά τους Valley of the Sun και το πήρα πρέφα κατά τη διάρκεια του σετ των White Miles. ΣΚΑΤΑ!!

Μετά τη πολύ δυναμική performance των White Miles, πήγαμε στο μπάρ για να προμηθευτούμε τη τρίτη και τελευταία μπύρα της βραδιάς, βασικό συστατικό της προετοιμασίας μας για την είσοδο των Truckfighters στη σκηνή του Melkweg. Ενώ τα λέγαμε μεταξύ μας, μπήκε στο background να παίζει το ψυχεδελέ instrumental “Altered State”, ενώ τα φώτα ήταν ακόμα αναμμένα, μετά από ένα 20-λεπτο κενό μεταξύ των δυο συγκροτημάτων. Σε κάποια φάση, στα μέσα του κομματιού, μόνο οι κόκκινοι προβολείς φωτίζουν την σκηνή, σχηματίζοντας πύρινους περιστρεφόμενους ήλιους, εφαπτόμενους στο πανό των Truckfighters από το εξώφυλλο του Universe LP. Το κομμάτι τελειώνει, και μπουκάρουν στη σκηνή οι Truckfighters! Πρώτα τα τύμπανα, μετά η κιθάρα και μετά η φωνή/μπάσο. Η μπάντα ξεκίνησε δυνατά παίζοντας πρώτα τα πιο stoner-άδικα του Universe LP και έπειτα συνέχισε με ένα mix από τους παλιότερους της δίσκους.





Τα κομμάτια που θυμάμαι από το setlist τους ήταν τα ακόλουθα (επισυνάπτω για το κάθε κομμάτι τον δίσκο και τη στουντιακή διάρκεια του).
Με ‘X’ μαρκάρω τα κομμάτια/album για τα οποία δεν είμαι σίγουρος ότι εκτελέστηκαν.

Altered state – Gravity X (08:28)
Mind Control – Universe (03:56)
The Chairman – Universe (07:54)
Get lifted – Universe (05:57)
Last Curfew – Mania (08:00)
X (X)
Super funk – Gravity X (05:08)
X (Phi)
Και στο encore:

Manhattan Project – Gravity X (6:27)
Monte Gargano – Mania (05:20)
Desert Cruiser – Gravity X (07:30)

Συνολικός στουντιακός χρόνος : ~ 46.6 + 2X
Αναμονή για encore : ~ 5
Αυτοσχεδιασμός κατά τη διάρκεια του “Desert Cruiser” : ~ 10
Συνολικός καταγεγραμμένος χρόνος του λάιβ (+ αναμονή για encore): ~ 1h:15

Tracks per album (δε μετράω το ένα τελείως άγνωστο κομμάτια):

Gravity X (2005) x 4
Phi (2007) x 1
Mania (2009) x 2
Universe (2014) x 3

Η μπάντα τα έσπασε τελείως, και όπως βλέπουμε από τα παραπάνω data, τα περισσότερα κομμάτια ήταν από τον πρώτο γαμηστερό τους δίσκο “Gravity X” και από το τελευταίο album Universe. Εντύπωση μου έκανε το παίξιμο του μπασίστα-τραγουδιστή, ο οποίος έπαιζε το μπάσο τίγκα χαμηλά, το κοπάναγε ρυθμικά και άλλοτε το έπιανε-γρατζούναγε σαν να παίζει κιθάρα. Πολύ συγχορδία και πολύπλοκα πιασίματα στο μπάσο, λες και η μπάντα είχε 2 κιθαρίστες, με τον ένα να παίζει το ρυθμό και τον άλλο να βρίσκει τις δικές του διεξόδους στον εμπλουτισμό του εκάστοτε κομματιού. Πολύ groove-άτοι, ορεξάτοι και χορευταράδες οι Truckfighters, σε συνεχή αλληλεπίδραση με το κοινό, είτε κάνοντας γκριμάτσες, είτε δίνοντας το λόγο στη πρώτη γραμμή του κοινού, κάνοντας ότι περνάει από το χέρι τους για να χορέψουμε με τη ψυχή μας & να καλοπεράσουμε. Μετά το πρώτο σέτ και την 5-λεπτη αναμονή, ξαναμπήκαν δυνατά για ένα τίγκα πωρωτικό encore παίζοντας το “Manhattan Project”, το “Monte Gargano” και τη καλύτερη τους κομματάρα, το πασίγνωστο “Desert Cruiser”, όπου εκεί ξεφύγαμε τελείως! Ξεκίνησαν να εκτελούν κανονικά το “Desert Cruiser” και σε κάποια φάση άρχισαν να αυτοσχεδιάζουν πάνω του, μπροστά μας για τουλάχιστον 10 λεπτά!! Γαμώ τα σκηνικά! Μελωδιάρες & grooves να ξεχύνονται από παντού, μέχρι την επιστροφή του κυρίως θέματος της κομματάρας αυτής και το finale. Γαμάτη στιγμή κατά τη διάρκεια του finale, μια κοπελιά η οποία τράβαγε όλο το live από την αρχή, ανεβαίνει στη σκηνή, τραβάει τη μπάντα και κάνει καπάκια stage diving, με τη camera να κάνει record τη πορεία της πάνω από το πλήθος του κόσμου που χόρευε σα τρελό!

Ωραία φάση για Πέμπτη απόγευμα στο Άμστερνταμ, με γαμηστερό stoner rock από τους Truckfighters! Εύκολα ξανασκάω σε live τους!
Εάν τους πετύχετε πουθενά, να πάτε όπως είστε! Θα περάσετε τουλάχιστον ΓΑΜΑΤΑ!

Νομίζατε ότι θα μου ξεφύγετε τόσο εύκολα???

Truckfighters – Homeworx
Desert Cruiser
Last curfew
Monte Gargano
Get lifed
The Deal

Valley of the Sun @ FB
Valley of the Sun @ Bandcamp
White Miles Page
White Miles @ FB
Truckfighters Page
Truckfighters @ FB
Truckfighters @ Discogs

Autistic Youth – Belgrado – Brat Pack @ OCCII Amsterdam, 04-02-2014


Καιρό είχα να πάω να περάσω καμιά βόλτα από την OCCII. Η OCCII είναι μια alternative πολιτιστικός χώρος στο Άμστερνταμ, η οποία φιλοξενεί καθημερινά κάθε λογής μουσικά events. Από folk και reggae, μέχρι punk/hxc και experimental doom. Και γαμώ τα μέρη δηλαδή! Τη Δευτέρα με κάλεσε ένας πολύ καλός φίλος μου & συναυλιοκολλητός, πληροφορώντας με για το live της Τρίτης, όπου θα έπαιζε μια πολύ γαμάτη μπάντα από την Ισπανία, οι Belgrado. Μου στέλνει και ένα λίνκ για να τσεκάρω με την ησυχία μου, όντας 100% σίγουρος ότι “Kλάιν μάιν, πάλι τίποτα καζανάκια θα είναι (grindcore-crustcore)…”, πατάω το λίνκ, και ΟΥΑΟΥ!!! Έπαθα τη πλάκα μου με τη μπάντα, μπάντα που ήδη έχει 3 D.I.Y κυκλοφορίες (2xLP και 1×7″ ΕP) και παίζει φανταστικό post-punk. Καπάκια του απαντάω θετικά σε φάση “τα λέμε αύριο στις 21:00 μέσ’την OCCII! Εννοείται πως θα’ρθω!” και έτσι κι έγινε. Την επομένη το απόγευμα, ξεκίνησα για το λάιβ στο οποίο και έφθασα κάπως αργοπορημένα γύρω στις 21:10 (δουλειά & φαί & άραγμα θυσίασαν εύκολα ένα μέρος του λάιβ), χάνοντας τις 2 πρώτες μπάντες που άνοιγαν το λάιβ που απαρτιζόταν από τους Οpen Wounds (NL), Weekend Love (NL), Brat Pack (NL), Belgrado (ES) και Autistic Youth (US). Γύρω στις 21:15, και ίσα που πρόλαβα να πάρω μια μπύρα από το μπάρ, μπήκαν οι Brat Pack.


Οι Brat Pack μπήκαν δυνατά στη σκηνή, παίζοντας ταχύτατο punk με thrash καταβολές αλά Toxic Holocaust/Municipal Waste, με αρκετά στακάτα hardcore-άδικα break downs! Η μπάντα φάνηκε να είναι πολύ καλά προβαρισμένη και ορεξάτη. Οι άμεσες επιδράσεις των evil riff τους πάνω στο κοινό φάνηκαν λίγα λεπτά μετά την είσοδο τους στο σανίδι, όπου το κοινό στην αρχή άρχισε με χαλαρό head banging το οποίο εξελίχθηκε σταδιακά σε ελικοπτεράκι! Γαμώ! Μπόλικος χαμός και τζέρτζελος! Πρώτη φορά τους βλέπω σε λάιβ και σχημάτισα πολύ καλές εντυπώσεις, περιμένω πως και πως να τους ξαναπετύχω πουθενά στα πέριξ! Αφού έπαιξαν το 30-λεπτο σέτ τους (6-7 κομμάτια), τα φώτα επανήλθαν και εγώ με το συναυλιοκολλητό πήγαμε στο μπάρ για να προμηθευτούμε καμιά μπύρα ακόμη και να κάνουμε κάνουμε κανά τσιγάρο στο πρώτο όροφο του κτιρίου. Μετά το διάλειμμα, θα ήταν η σειρά των Belgrado να μπουκάρουν στη σκηνή της OCCII.


Γύρω στις 22:30, τα φώτα έκλεισαν για να αρχίσει το σέτ των Belgrado (btw Belgrado = Βελιγράδι). Οι Belgrado μπήκαν στη σκηνή και καπάκια, χωρίς δεύτερη σκέψη, εξαπέλυσαν την 80’s post-punk επίθεση τους, με την τραγουδίστρια να τραγουδάει άλλωτε στα ισπανικά, άλλωτε στα αγγλικά και στα σέρβικα, χορεύοντας ασταμάτητα με τις μουσικάρες που έβγαιναν από τα ηχεία. Τραγούδαγε κάνοντας χρήση echo effect, κάνοντας τη μουσική τους ακόμα πιο σκοτεινή και μυστηριακή. Η μπάντα έπαιξε ολόκληρο το καινούργιο της δίσκο Siglo XXI, στον οποίο φαίνονται οι cold wave, post punk και gothic αναζητήσεις της μπάντας. Σε κάποια σημεία δε, μπόρεσα να διακρίνω και κάποιες επιρροές από Amebix, σκοτάδι στις κιθάρες και εμβατηριακά τύμπανα να δημιουργούν μια πολύ βαριά και μυστήρια ατμόσφαιρα. Από το παίξιμο της μπάντας, μπορώ να πω ότι όλοι συμμετέχουν ισοδύναμα στη ποιότητα του ήχου τους. Πρίμο μπάσο τίγκα, κρατάει τη κιθάρα και τα στακάτα τύμπανα μαζί,βουίζοντας ηλεκτρισμό και τσίτες. Μάταιες μελωδίες να ξεγλιστράνε από τις κιθάρες, κάνοντας το σκηνικό νοσηρό και παγωμένο αλά Bauhaus, χρωματιζόντας το όταν πρέπει με πολύ εύστοχες αρμονικές. Ευρηματικά riff που σε κερδίζουν από τη πρώτη ακρόαση στάνταρντ! Τα τύμπανα μου έκαναν τη περισσότερη εντύπωση κατά τη διάρκεια του λαίβ, και αυτό λόγο της συνεχόμενης εναλλαγής του ρυθμού και των γαμάτων γεφυρών μέσα στα κομμάτια του σετ. Πολύ παικτρόνι ο drummer, ο οποίος είχε βαλθεί να κάνει το high-hat να ματώσει με τις παράλληλες μπαγκετιές του, κάνοντας το κοινό να γουστάρει τη ζωή του, χορεύοντας ξέφρενα με τον ρυθμό και το στακάτο και αυστηρό παίξιμο του. Η frontwoman ήταν επίσης εντυπωσιακή, με την εκκεντρική και τίγκα αλληλεπιδραστική με το κοινό παρουσία της. Απλώς μας έκανε ότι ήθελε. Τη μια επιδιδόταν σε τρελούς χορούς και “σπασίματα” του σώματος της, την άλλη έμπαινε μέσ’το κοινό κάνοντας μας από το χορό να γυρίσουμε pongo στα καπάκια (ιδιαίτερο respect στις κοπελιές του live), κάνοντας μας να ηρεμούμε και να υπνοβατούμε στα αιθέρια τραγούδια της, που οι νότες τους δημιουργούσαν αυτή τη φαντασμαγορική και σκοτεινή ατμόσφαιρα. Και γαμώ τις performance οι Belgrado, μας έκαναν το συγκεκριμένο 30-40-λεπτο αξέχαστο και στάνταρντ αναμένω την επόμενη τους κυκλοφορία σα τρελός. Απολαυστικοί!




Τελευταία βόλτα στο μπάρ για γρήγορη & δροσιστική ανασυγκρότηση μετά τους Belgrado. Το σέτ των Αutistic Youth ξεκίνησε στις 23:20, με τη μπάντα να παίζει γρήγορο punk, με τα θέματα της κιθάρας και τη φωνή να μου θυμίζουν έντονα Turbonegro. Γρήγορο και στακάτο παίξιμο στα όργανα, γαμάτα back-vocals στα refrain, η μπάντα μας διασκέδασε για περίπου 25 λεπτά, εκτελώντας 6-7 τσιτάτα κομμάτια, αποχώρησε για άλλα 5 και ξαναεπέστρεψε με encore για άλλα 2 κομμάτια.


Πολύ ωραίο κλείσιμο του live και της βραδιάς, όπου αφού τελειώσαμε τη μπύρα & το τσιγάρο, χαζέψαμε για λίγο στα τραπεζάκια του merchandice δίπλα από το μπάρ, ακούσαμε και κανά 2 κομμάτια (το ενα ήταν δε τρελή κομματάρα και δε ξέρω ποιος το λέει!DAMN!) από το σέτ του dj ο οποίος θα κρατούσε μουσική συντροφιά στο κοινό που ήθελε να τη πέσει λίγο παραπάνω στο μπάρ μετά το πέρας του live. Βγήκαμε έξω και πήγαμε να ξεκλειδώσουμε τις κούρσες μας, συνειδητοποιώντας ότι είχε βάλει έναν παντοδύναμο ΝΟΤΙΑ να φυσάει κόντρα για όλη την διαδρομή! Ειδικά στην De Boelelaan, μπροστά από το πανέπι, είχε σηκωθεί σίφουνας που μου’σκαγε μάπες τρελές μέχρι να μπορέσω να χωθώ στα στενά και να του ξεφύγω! Αλλά το ξύλο που έφαγα από τον αέρα για περίπου ενός 30-λεπτου ήταν αμελητέο σε σχέση με την ευχαρίστηση που πήρα βλέποντας τους Belgrado, τους Brat Pack και τους Autistic Youth στην OCCII Τρίτη βράδυ! Και γαμώ τις βραδιές! Α και απο κάτω παίζει τι άλλο παρά HOMEWORK για εσάς! Τι? Έτσι θα σας άφηνα??
Τσεκάρετε Belgrado οπωσδήποτε, και εαν ακούσετε τίποτα, ότι παίζουν στη πόλη σας, μην τυχόν και δε περάσετε να τους δείτε.
Θα χάσετε.

Υ.Γ: H τούρτα στο flier έχει να κάνει με τα γενέθλια της κοπελιάς από την OCCII που διοργανώνει τα punk/hxc events που συνέπιπταν με την ημερομηνία του live.
Υ.Γ 2: Όλες οι photoz τραβήχτηκαν από το super-duper,μπλέ και σχεδόν vintage εργαλείο Canon PowerShot A495!!


OCCII Amsterdam

Belgrado in FB
Belgrado in Bandcamp
Belgrado – Siglo-xxi-2

Autistic Youth
Autistic Youth in FB
Autistic Youth in Bandcamp
Autistic Youth – Empty Eyes

Brat Pack
Brat Pack in FB
Brat Pack in Bandcamp
Brat Pack – Elections

IMG_1838Σχέδιο στο καπνιστήριο της OCCII, από κάτω έγραφε το εξής url: