Fuzz – Fuzz

Fuzz-Fuzz

Στο προηγούμενο μου ταξίδι, είχα την ευκαιρία να δώ μια πολύ καλή μου φίλη, την πέτυχα τυχαία σε μια γαμηστερή garage punk λαιβάρα στο Τίκι Μπαρ όπου έπαιζαν οι The Screaming Fly μαζί με τους The AAS και τους Dead Miss Heat. Οι δεύτεροι έπαιξαν γαμηστερό και αναπάντεχο cover απο Βανδαλούπ (“Τσιμεντένια Βαβυλώνα“). Στο λάιβ αυτό δε τα είπαμε και πολύ, αφού επικρατούσε πανικός και το κοινό είχε εκστασιαστεί απο τις ροκιές & τον ηλεκτρισμό που έβγαινε από τα μουσικά όργανα των παιδιών. Οπότε κανονίσαμε να ξαναβρεθούμε. Αφού είπαμε τα νέα μας μου είπε ότι το τελευταίο καιρό ακούει νεο-ψυχεδέλειες και άφθονο garage, και rock και punk, οπότε τις πρότεινα να μου στείλει μια λίστα από τα αγαπημένα της συγκροτήματα σε αυτά τα είδη, μήπως βρω και κάτι να διερύνω τους μουσικούς μου ορίζοντες. Τι δηλαδή? Όλο doom/stoner/crust θα ακούμε?

Αμάν πια!

Τσεκάρω τις μπάντες λοιπόν, όλες μου άρεσαν σχετικά, οι περισσότερες ήταν αρκετά γρήγορες & γκαζάτες και όλες ροκάρανε αβέρτα. Στη πρώτη μπάντα όμως μου είχε κάνει εντύπωση το εξώφυλλο, ήταν που λέτε ένας χρωματιστός χαλαρός ψυχο-δράκος ο οποίος έβγαινε από τις φλόγες-λογότυπο της μπάντας και είχε πάνω από το κεφάλι του ένα φωτοστέφανο. Για αυτή τη μπάντα, η φίλη μου μου είπε να τη προσέξω ιδιαιτέρως καθώς η μπάντα αυτή αποτελεί project ενός φοβερού και πολυάσχολου τυπά ονόματι Ty Segall, και πως όλες του οι μπάντες είναι μία προς μία. Το όνομα της μπάντας? Fuzz, απλά και όμορφα. Αφού άκουσα τη λίστα κάποιες φορές μέσα στις πρώτες 3 μέρες της βδομάδας, μετά πήξαμε στη δουλειά! Χρόνος για ψάξιμο νέας μουσικής ή αναζήτης των Lps των τραγουδιών της λίστας τις φίλης μου ούτε για αστείο. Μέχρι που ήρθε το ΣΚ (Γιέιιιι!)! Καφεδάρα, κανάς κώδικας, πειραματικός ή μη και youtube. Επειδή μόλις είχα ξυπνήσει, έβαλα ένα Fu Manchu – The Action Is Go να παίζει. Αφού πληκτρολόγησα το στρίνγκ ‘Fu Manchu – Th’, πάτησα έντερ, βρέθηκα στη σελίδα του δίσκου και παρατήρησα δεξιά στα suggestions, τον ίδιο ψυχο-δράκο να με κοιτάει όχι με μίσος και αλαζωνεία όπως οι κλασσικοί στάνταρντ δράκοι όπου πετυχαίνουμε από δω και απο εκεί, αλλά με συντροφικότητα, συμπόνοια και ΧΑΛΑΡΟΤΗΤΑ. Λέω “Ώπα, η μπάντα του τυπά! Το βάζω!” και έτσι κι έγινε. Μπαίνει το πρώτο κομμάτι, το “Earthen Gate”, και το δωμάτιο γεμίζει με χαλαρές μελωδίες & ρυθμό, ήταν κάπως εμμμ βασικά ήταν punk αλλά παιγμένο psychedelic rock/stoner. Η φωνή του τραγουδιστή μου έκανε πολύ εντύπωση αφού ήταν μεταξύ Yob & Witch, όχι γριά δηλαδή, λίγο πιο heavy. Επίσης στο πρώτο κομμάτι, το chorus μου θύμιζε λίγο Witch, αιθέριο, αφήνεται στον άνεμο, στο riff. Ωραίο, και με ωραίο σόλο στο τέλος, με το μπάσο να ακολουθεί τα ροκάδικα αργά ντράμς μέχρι το τέλος, σαμπαθικό.

To “Sleigh Ride” μου θύμισε στον ρυθμό το “Summertime Blues” των Blue Cheer, αλλά τελικά αυτό ήταν το πρώτο riff μονάχα. Η εξέλιξη του κομματιού κορυφώνεται με μια ρόκ έκρηξη απείρων μεγατόνων, αφήνοντας με άφωνο! ! Γαμηστερή γέφυρα και μετάβαση του κομματιού από 70-260 σε 2 secs! Και το refrain! ΤΟ ΡΕΦΡΕΝ! Πολύ δύναμη και σκάσιμο! Σχεδόν pongο-άτο αλλά με τον heavy τρόπο, όχι τον punk. Ουάου! Ανυπομονούσα για το επόμενο κομμάτι και είμαι ήδη στο δεύτερο κομμάτι! Σπάνιο συναίσθημα!

Το “What’s in my head?” (γαμάτος τίτλος) ακολουθεί, blues-άτο αρχικώς, μοσχοβολλάει αναθυμιαστικές Hawkwind-άτες μελωδίες, προμηνύοντας αυτό που θα επακολουθήσει στο refrain… Στο οποίο refrain ξεδιπλώνεται μια slow tempo rock-άτι riffara, κατά την οποία ο τραγουδιστής παραληρεί “What’s in my head?What’s in my head?” με αυτή τη τέλεια late 60’s ψυχεδελική φωνή! Σίγουρα κάτι γαμάτο και διαφορετικό ψηλέ με τις μουσικάρες και τη φάζζζζζη σας που παίζεται στους Fuzz!

Το “Hazemaze” ακολουθεί όπου αρχικά μπαίνει με δυνατά old-school τύμπανα και γαμηστερή σαμπαθική main riffara, κάνει μια τρελή γέφυρα και το γυρνάει σε τσαχπίνικη garage rock’n’roll-ιά!! Η αποφυγή pongo είναι μάταια for sure! Ένα από τα καλύτερα tracks αυτού του 36-άλεπτου διαμαντιού!! Ακούς εκεί μόνο 36 λεπτά, και να είναι τόσο τέλειος και πλήρης αυτός ο δίσκος που σου λέει τόσα πολλά πράγματα σε αυτή τη τόσο μικρή χρονική διάρκεια για Lp. Στη συνέχεια, ο δίσκος κορυφώνεται με το “Loose Sutures”, το οποίο κατ’εμέ, αποτελεί και την απόλυτη κομματάρα του δίσκου! Βαρύ stoner feeling διακατέχει αυτό το κομμάτι από την αρχή, τόσο βαρύ και καλοπαιγμένο όπου θα το έκανα virtualize με ένα 10-ωρο session των Kadavar παρέα με τους Yob, συμπτυγμένο, αποκρυσταλλωμένο σε ένα και μόνο 7-λεπτο κομμάτι! Το pick κάπου στη μέση θα έρθει, όπου το main riff τουμπανιάζεται ακόμα περισσότερο με Waa, στα σκάει στο δόξα πατρί και καταλαβαίνεις ότι θα μείνεις κάτω μέχρι να περάσει το riff από πάνω σου σαν ψυχεδελικός υπερ-οδοστρωτήρας! Το έντονο μπάσο συνδράμει και αυτό στην ονείρωξη (ΝΑΙ γιατί ακούγοντας το κομμάτι βλέπεις μπροστά σου να ξεδιπλώνονται όνειρα REAL TIME και ας είσαι ξύπνιος!!?Τί είδους ΟΝΕΙΡΑ? ‘Ονειρα, if you know what i mean!) του ακροατή, ακολουθώντας σταθερά τη κιθάρα που ξεσαλώνει! Σε λιώνει και σου αρέσει! ΝΑΙ! Το ΚΟΜΜΑΤΙ σου δίνει την ευκαιρία να μαζέψεις τα κομμάτια σου μετά το πρώτο σκάσιμο, διασκεδάζοντας σε με χαλαρουήτα με χαλαρουήτα μπασσοογραμμές και τσαχπίνικες πενιές, έτσι ώστε να …ΩΩΩΩΩΩ! ΓΙΕΑ ! ΤΟ ΜΑΙΝ RIFF ! ΞΑΝΑΡΧΕΤΑΙ! ΝΑΙ!………..FFFFFFantastique!!!!

Αναστάτωση επικρατεί μέσ’το κεφάλι μου αυτή στιγμή, πρέπει να ξεκολλήσω να περιγράφω για το πόσο μου άρεσε αυτό το κομμάτι και να συνεχίσω στο επόμενο!!Εχμμμ, στο θέμα μας λοιπόν, το “Preacher” μπαίνει στη συνέχεια δυνατά & τσαμπουκαλεμένα, δίνοντας στον ακροατή να καταλάβει ότι stoner rock, έχει αρχίδια, όχι μαλακίες..Το διαδέχεται το “Raise”, σπαστέο riff & τσιτωμένο drumming & κοπελιά στο chorus (άμα είναι παλικάρι μαλακία), το σημείο του pick (και αυτού) του κομματιού είναι κορυφαίο! Μέχρι το συγκεκριμένο σημείο σου δίνει να καταλάβεις ότι η μπάντα κρατιόταν με νύχια και με δόντια για να μη ξεσπάσει ξαφνικά & άτακτα σαν βόμβα νετρονίων κάπου στο μεσοδιάστημα του κομματιού, αλλά περίμεναν μέχρι το σημείο αυτό, όπου ξετυλίγεται, αναπτύσσεται & κλιμακώνεται το riff σαν μαύρος κρυστάλλινος μονόλιθος!!“Raise” λοιπόν, για να κλείσει αυτός ο δίσκος, το οποίο αποτελεί και το απόλυτο τέλος για ένα τόσο πωρωτικό Lp. Garage stoner rock n’roll-ιά για να μη μείνει τίποτα όρθιο! Για να σε αναγκάσει να ξαναβάλεις το δίσκο, ξανά και ξανά, έτσι ώστε να μπορέσεις και εσύ σαν άνθρωπος να κατανοήσεις πιο ήσυχα τη fuzzη των Fuzz, έχοντας φάει ήδη το πρώτο shock από την πρώτη ακρόαση καιιιιι τουλάχιστον 3 ψυχεδελικούς τυφώνες στη μάπα.Παιδιά αλήθεια πολύ ωραίος δίσκο. Εάν τους γουστάρατε, που στάνταρντ θα τους γουστάρατε stoner-άδες/doom-άδες/ψυχεδελάδες/garage-άδες/punk-ηδες, να τσεκάρετε τα εξής από κάτω σαν σούμα από suggestions (εάν δε τα ξέρετε ήδη, που θα τα ξέρετε):

  • Hawkwind (όλοι έχουμε ακούσει και λιώσει τουλάχιστον 1 δίσκο τους, έτσι???)
  • Blue CHeer (η πρώτη stoner μπάντα ever, rock-άρουν και επηρεάζουν από τα late 1960s-early 1970s)
  • YOB
  • Kadavar
  • Witch (side project του τυπά των Dinosaur Jr. )
  • Graveyard


Παρακάτω παρατίθενται λίνκς σχετικά με τους Fuzz.
Νομίζω ότι σας έφτιαξα γι’αυτή τη βδομάδα (τουλάχιστο)!
Γρήγορα για homework!
Αυτά!

Fuzz links

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s