La Femme – Psycho Tropical Berlin



‘Ηταν μια ήσυχη ημέρα στο γραφείο, μια ημέρα σαν όλες τις άλλες και εγώ κλασσικά μην έχοντας τι να ακούσω, χαζεύοντας τη μαύρη αλλά οικεία μου οθόνη, σκέφτηκα “Ουφφφφ, άντε πάμε κανά youtube να ξαναβάλω το τελευταίο των Kylesa…”, μήπως και παρατηρήσω κάποιο στοιχείο το οποίο μου είχε διαφύγει μετά τις n φορές ακρόασης (όπου n φυσικός αριθμός σίγουρα μεγαλύτερος της μονάδας και ίσως μικρότερος του αριθμού των χριστοπαναγιών που έχω ρίξει περιμένοντας τη βάση να μου επιστρέψει αποτελέσματα κατόπιν εργασίας στο τελευταίο πρότζεκτ στη δουλειά). Βάζω το Ultraviolet να παίζει και παρατηρώ στα suggestions στα δεξιά της οθόνης μια γυμνή κοπέλα με ψυχιατρικό βλέμμα να με κοζάρει με τα γουρλωμένα, χωρίς κόρα μάτια της. Παρατήρησα ότι η τύπισσα βρισκόταν σε ενα ψυχεδελικό, πολύχρωμο τοπίο το οποίο μου κέντρισε το ενδιαφέρον. ‘Επειτα παρατηρώ τον τίτλο του album “Psycho Tropical Berlin” και σκέφτομαι “Πω ρε, τι ψυχιατρεία να είναι αυτοί??”. Χαζεύοντας άπειρες ώρες στο youtube ως κυνηγός νέων διαμαντιών, την είχα πατήσει αρκετές φορές στο παρελθόν έτσι, έβλεπα κάτι με ψυχεδελέ decoration, intellectual όνομα/τίτλο album τύπου “Those who will make you say the bread little bread” και ιντριγκαριζόμουν…τις περισσότερες φορές δυστυχώς το άκουσμα ήταν slow the eggs, αλλά δέχθηκα αυτό το challenge. Στη τελική είχα δουλειά και όχι άπειρο χρόνο για να διαβάσω & να ψάξω περισσότερο, απλώς έβαλα το album, ευελπιστώντας να ακούσω κάτι που να ειναι τουλάχιστον ΟΚ.


Μπαίνει το πρώτο κομμάτι (“Antitaxi”) και παρατηρώ την εισαγωγική σκοτεινή μελώδια με τα μανιασμένα στακάτα post-punk τύμπανα να μου κόβουν τα πόδια (τα τύμπανα κάνουν “ΤΡΡΡΡΡΠΑ!”). Παρατηρώ τις μελωδίες που αναπτύσσονται σαν παράγωγα της εισαγωγικής και σκέφτομαι ότι οι τύποι πραγματικά ξέρουν τι κάνουν. ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΜΟΛΙΣ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ! Εναλλασόμενα γαλλικά αντρικά & γυναικεία φωνητικά κατευθύνουν την επίθεση! Το μυαλό μου ήδη περιμένει να μπει το snare για να δώσει εντολή στο κεφάλι μου να κινηθεί άτακτα προς τα μπροστά και να επιστρέψει στην αρχική του θέση πριν τελειώσει η κρούση! Η νευρικότητα του πρώτου κομματιού γίνεται fade με το “Amour Dans Le Motu” και το χαλαρό drumming του και τις ηλεκτρικές του αναθυμιάσεις.
Το ομώνυμο κομμάτι της μπάντας ακολουθεί, το οποίο εισάγει ατμόσφαιρες με λακωνικές surf νότες που σε χαλαρώνουν σε μια πανδαισία
sexy μελωδιών (ΝΑΙ είναι SEXY!). Ακούγοντας το “Hypsoline” δυστυχώς ένιωσα κάπως “περίεργα” (να το θέσω έτσι) και γέλασα σαν κάτι fishy να συμβαίνει. Ο λόγος απλός: η λέξη “Hypsoline” όπως και οι στίχοι του συγκεκριμένου κομματιού με παρέπεμπαν επανειλημμένα σε μια τελείως συγκεκριμένη λέξη της ελληνικής. Ακούστε το και θα καταλάβετε τι εννοώ. Έχοντας κάνει κέφι από όλη αυτή την ιστορία, μπαίνει το “Sur la planche”….Παιδιά, αλήθεια ένα από τα πιο γαμηστερά τραγούδια που έχω ακούσει γενικά, ever. Φοβερό riff, φοβερή γραμμή φωνητικών που δίνει το παλμό στα υπόλοιπα όργανα, τσίτα keyboard να προσδίδει ηλεκτρικότητα και τσαχπινιά! Ακούγοντας το, σε κάνει να σηκωθείς και να εκτονώσεις τη πόρωση σου οπουδήποτε και να βρίσκεσαι. Στο μετρό, στη δουλειά, στο σπίτι, στη χέστρα, στη δημοτική βιβλιοθήκη, στο δρόμο, ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΝΑ ΠΑΣΑ ΣΤΙΓΜΗ! ΓΟΑΟΥ! Δεν είναι τυχαίο επίσης ότι το συγκεκριμένο τραγούδι είναι και το μοναδικό single που συνόδευε τη κυκλοφορία του δίσκου, ο οποίος είναι και ο πρώτος τους δίσκος. Τα επόμενα 2 κομμάτια (“It’s Time To Wake Up (2023)”,“Nous Étions Deux”) έχουν εμφανώς χαμηλωμένα γκάζια. Tο πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ακούγοντας τα ειναι οι Air και οι Pixies στο τελείωμα του “Nous Étions Deux”, σόλο και χορωδία. Το “Packshot” αποτελεί άλλο ένα τσιτάτο αλλά σύντομο διάλειμμα περίπου στη μέση του δίσκου. Ακολούθως, το “Saisis La Corde” και το “Le Blues De Françoise” αποτελούν τη πιο τριπχοπάτη μεριά του δίσκου, σκοτεινές και δισοίωνες μελωδίες αρχίζουν να πλυμμηρίζουν τα ακουστικά, προκαλώντας μου δέος για την τυχαία μεν, φανταστική δε, ανακάλυψη του μήνα, πολύπλευρο σχήμα με επιρροές φανταστικές, στυλ και προσωπικότητα. Ακολούθως, έρχεται η ώρα του “Si Un Jour” προσδίδοντας τσαχπινιά, κάνοντας με να βγω από την ατμόσφαιρα που είχαν δημιουργήσει τα προηγούμενα 2 κομμάτια μεσ’το κεφάλι μου. Απλό, εύθυμο και με στόμφο. Και πάλι τα φωνητικά της κοπελιάς οδηγούν τη παράσταση. “La Femme Ressort” και εκεί κάτι μου λέει ότι ο δίσκος σύντομα φτάνει στο τέλος του, νότες πιάνου γεμίζουν την αργόσυρτη μελωδία, προμηνύοντας δυστυχώς το τέλος. Έχοντας το φόβο ότι το τέλος καταφθάνει και ότι δε θα ακολουθήσει άλλος δυναμίτης όπως το “Antitaxi”,“Sur la planche” και “Packshot”, κοιτάω την αναγραφόμενη playlist στο post του κομματιού στο youtube και παρατηρώ ότι ο δίσκος περιέχει άλλο ενα 2-λεπτο τραγούδι. Μπαίνουν πρώτα τα post-punk τύμπανα, έπειτα ο τσαντισμένος γάλλος φωνάζοντας “Welcome America” και έπειτα punk riffακι, με το μπάσσο είτε να ακολουθεί τα ντραμς με στακάτο παίξιμο είτε να ξεφεύγει που και που, ρίχνοντας καμιά μελωδία να κάνει και αυτό τον χαβαλέ του! Το “Welcome America” είναι τελείως διαφορετικό από τα προηγούμενα τραγούδια, σαν το μαύρο πρόβατο του δίσκου! Τα υπόλοιπα δεν το έκαναν παρέα και το έβαλαν στο τέλος! Δεν το πειράζει το γεγονός αυτό όμως γιατί προσδίδει δυναμική στο δίσκο, σαν ένα τέλειο τέλος ενός πολύ ωραίου και περιπετειώδους δίσκου. Ποιός ξέρει, ίσως αυτό είναι ένα ιντερλούδιο για τον επόμενο δίσκο τον οποίο ποιός ξέρει πότε θα κυκλοφορήσει και από τι κομμάταρες θα απαρτίζεται.


Γενικά ο συγκεκριμένος δίσκος στο μυαλό μου φαντάζει κάπως έτσι:
Οι Le Tigre πήγαν βόλτα στη παραλία και πέτυχαν τους Air σε λάιβ των Frustration σε μια παραλία. Αφού τα’πανε πήγαν όλοι μαζί σε ενα μπάρ κάπου στο Παρίσι όπου ξεκίνησαν τις ποτάρες τους και μετά ακολούθησε ένα 70’ς πάρτυ όπου έγιναν όλοι χάλια τελείως. Σκέφτηκαν οι Frustration “Πως θα μπορούσε να τελειώσει άραγε αυτή η βραδιά?”. Τι άλλο από μια επίσκεψη στο κοντινότερο ζωολογικό κήπο παρέα με μερικά ψυχεδελικά sandwich στο Βερολίνο?? Αυτό λοιπόν έγινε και γεννήθηκαν το “Psycho Tropical Berlin” και οι La Femme, μια μπάντα νέα, με πλούσιες επιρροές και στυλ μοναδικό, απόφθευγμα των νιάτων που έφαγαν ακούγοντας & παίζοντας μουσική αλλά και της ιδιαίτερης φύσης τους.


Η μπάντα θα παίξει στην Αθήνα την πρώτη του Μάρτη (τσεκάρετε link από κάτω), πόσο πολύ θα ήθελα να ήμουν εκεί! Αλλά κάπου θα τους πετύχω, που θα μου πάει!
Ο δίσκος κυκλοφορεί σε 2πλό limited edition αλλά και σε 2πλό κανονικό (για περισσότερες πληροφορίες τσεκάρετε discogs link από κάτω).
Αυτά.

http://www.youtube.com/watch?v=3y_nP8GGGdY
http://www.discogs.com/La-Femme-Psycho-Tropical-Berlin/master/546178
https://www.facebook.com/lafemmeressort?fref=ts

Advertisements

One thought on “La Femme – Psycho Tropical Berlin

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s